Mijmeren over 2011 en 2012

Category: Blogs 2011
Created: Friday, 30 December 2011

Oudjaar voor_webstekToen ik voor CD&V de coalitie 2000-2006 onderhandelde, wilden we absoluut de binnenstad opwaarderen. We vroegen ons af waar we het geld gingen halen om dat te doen. Zuinig zijn hier, om te investeren daar. En gelukkig investeerde ook Vlaanderen in die periode massaal in alle centrumsteden. Nooit is het uitzicht van Mechelen zoveel verbeterd, als in de periode 2000- 2006. Zelfs heel wat zaken die daarna pas ingehuldigd werden, zijn toen gelanceerd. Mechelen werd mooier, aangenamer. En dat moet zo blijven.

Maar net daarover maak ik me wat zorgen. De Mechelse spaarpot is immers leeg. En wie zijn spaarpot opsoupeert, kan niet eeuwig blijven investeren. In het straatbeeld is dat nog niet echt zichtbaar. Maar de cijfers schreeuwen het uit, elke dag luider.

Er moest dus absoluut bespaard worden in de begroting van 2012. Besparen, maar niet lukraak. Prioriteiten moesten gesteld worden. Want tegelijk zijn er nog vele noden bij de Mechelaars zelf. Betaalbare woningen. Cultuur op maat van Mechelen. Bereikbaarheid en leefbaarheid van de binnenstad. Armoedebestrijding. Begaanbare voetpaden. Enz.

De begroting voor 2012 was dus een grote uitdaging. Paarse verspilzucht kon niet langer. Zo dachten wij. De juiste prioriteiten moesten gesteld worden. Zo dachten wij. Nu besparen, om nadien opnieuw te kunnen investeren. In de stad, maar vooral in u, en in alle fijne mensen van onze stad. Zo dachten wij.

Maar jammer genoeg heeft paars ook dit jaar anders beslist. Uitverkoop van bezittingen om de cijfers op te smukken. De mensen meer doen betalen voor het parkeren, voor de vuilzakken en voor de dienstverlening van de stad. Echte besparingen ook wel, das juist, maar onvoldoende. En zeker niet bij het paarse legioen zelf. Zo wordt het Mexicaans legers kabinetsmedewerkers afgeschaft …. vanaf 2013. Pas in de volgende coalitie dus.

Volgend jaar krijgt u de kans om te beslissen of die volgende coalitie opnieuw paars wordt, en dus even duur blijft voor uw portemonnaie. Ik wens u in 2012 dan ook een verstandige keuze.

Maar bovenal wens ik u een goede gezondheid, zowel fysiek als geestelijk, veel gezellige mensen om u heen en veel plezier in en waardering voor al het goede dat je doet.

Geniet van 2012 !

 

Zalig Kerstfeest

Category: Blogs 2011
Created: Saturday, 24 December 2011

Kerstmis voor_webstek Kerstmis. Dat gaat al honderden jaren over meer dan cadeautjes. Kerstmis gaat over vrede, over familie, en over gezelligheid. Over alles wat niets met hardvochtigheid heeft te maken.

En over solidariteit. Over wie minder heeft. Met de vraag: kunnen ook zij die wat minder hebben, genieten van dit grote christelijke feest? Net daar verwijst ook Kerstmis naar. Het kind in de kribbe, in de koude, zonder materiële welstand, en oh zo kwestbaar: het symboliseert de zwakkere die sterk is in zijn eenvoud. Staan we daar ook nog bij stil?

Binnenkort start de rat-race van 2012 weer. Daarom hoop ik dat we ook héél even stil staan zoals de "sterre bleef stille staan" meer dan 2000 jaar geleden. Om te wijzen op wat écht belangrijk is. De eenvoud van het leven, de liefde voor wie je graag ziet en de samenhorigheid met de anderen. Niet om te scoren. Gewoon omdat je het wil.

Het mag dan nog zo koud zijn als het wil: vanbinnen wordt het dan warm. Ik wens iedereen de gloed van het goede, en daardoor een warm en vreugdevol Kerstfeest,

 

Volledige tussenkomst begrotingsbespreking 2011 begroting 2012 op 20 december 2011.

Category: Blogs 2011
Created: Wednesday, 21 December 2011

Mijnheer de voorzitter, Beste collega’s,

Vooreerst wil ik de ambtenaren van de stad Mechelen bedanken die het beste van zichzelf gegeven hebben om in moeilijke omstandigheden de begroting technisch te ondersteunen. Bovendien hebben we als fractie ook de kans gekregen, en gegrepen , om bijkomende technische vragen te stellen, en hebben we daarop steeds een degelijk en gefundeerd antwoord ontvangen. Mijn dank daarvoor namens onze voltallige fractie.

Een begroting is echter niet enkel een technische aangelegenheid, maar ook een politieke. Vandaag bespreken we de begroting van de stad Mechelen voor het jaar 2012. Een begroting was, lang geleden, ooit een belangrijk moment in het politieke beleid van onze stad. Een moment waarop fundamentele keuzes werden gemaakt voor het komende jaar, en waarbij die keuzes ook kaderden in een beleid op langere termijn. Onder deze coalitie is de impact van een begroting echter gedaald. Een begroting werd gedegradeerd tot snoepjes voor elk van beide coalitiepartners, al dan niet uitvoerbare beloftes, met als gevolg rekeningen die gevoelig afweken van de initiële begrotingen. Beleidskeuzes worden dan ook al lang niet meer gemaakt, moedige beslissingen kan je overigens ook niet verwachten van een paars beleid, dat bewijst de geschiedenis. Mechelen is hierop geen uitzondering gebleken. Fundamentele keuzes zijn blijkbaar onmogelijk in een paars verhaal. Paars beleid kan alleen bestaan mits het verdelen van overschotten in goede tijden. Als het crisis is, loopt paars vast.

Erger is dat zo’n crisis door paars ook niet voorzien wordt. Zonder de parallel met het verspilzuchtige Verhofstadt-tijdperk te willen trekken, waar we allemaal nog de gevolgen van ondervinden tot op vandaag, moeten we vaststellen dat leerling Somers in Mechelen meester Verhofstadt overtreft in paarse verspilzucht en roekeloosheid. En in het niet willen horen. Zoals vorige keer al op het mobiliteitsdebat gezegd, en zoals men nu ook in de buurt van Plaisance weet: geen erger doven dan wie niet horen wil.

Maar ik ben koppig. Ik blijf het proberen. En daarom grijp ik even terug naar mijn tussenkomst ivm de begroting van vorig jaar. Ik citeer:

De voorliggende begroting bevat een aantal elementen die de continuïteit waarborgen van initiatieven die de laatste tien jaar werden genomen. Daar kunnen we uiteraard alleen maar blij mee zijn. Onze keuze voor meer politie op straat bijvoorbeeld wordt voorlopig nog gehandhaafd. Maar er is wel te weinig aandacht voor enkele grote bedreigingen die op onze stad af komen. Men consumeert de kassen leeg ipv vooruit te zien naar de uitdagingen die op ons af komen. En bovendien worden een aantal keuzes gemaakt die zeker de onze niet zijn.

Verder in mijn tussenkomst had ik het onder andere over de externe bedreigingen die op de stad af kwamen:

Een verwachte meerkost op de personeelskost, veroorzaakt door de vergrijzing, wordt niet voorzien.

Een verwachte rentestijging en crisisomstandigheden worden niet ingecalculeerd,

meer nog, de laatste gewone reservesworden verder gekannibaliseerd zodat er geen geld meer rest voor woeligere tijden.

Ten slotte bleek uit de rekeningen 2010 al een eerste keer hoe slecht de financiële toestand van Mechelen was. Qua spaarpot werden we niet enkel naar de staart van het peloton geslingerd. We werden gewoon uit het peloton gelost. En dit juichte u toen nog toe. In de beste traditie van de Lehman brothers beloofde u hogere belastinginkomsten door de massale inwijking van kapitaalkrachtige burgers in Mechelen. Bovenop kondigde u in de beste paarse traditie de verkoop van bezit aan, in casu van het OLV ziekenhuis in 2015, om dit te gaan gebruiken om de latere tekorten op te vangen. De volheid van de crisis zou inderdaad pas vanaf 2013 blijken. Op dat ogenblik hoopte u met andere woorden nog dat u de paarse verspilzucht verborgen zou kunnen houden voor de Mechelaars tot na de verkiezingen van oktober 2012. Tot de internationale crisis er plots anders over besliste. En u geconfronteerd werd met de eigen roekeloosheid, de eigen verspilzucht en het gebrek aan appeltjes voor de dorst in moeilijke jaren. Vandaag staan we op dat punt. Laat ons dus niet te veel zeveren: als het vandaag voor de Mechelaars éxtra moeilijk is in vergelijking met tal van andere steden, dan is dat enkel en alleen te wijten aan het paarse beleid van de voorbije jaren. En aan het feit dat u niet wilde luisteren, ook niet in de financiële dossiers, naar wat wij vanuit de oppositie al jaren als signaal geven. Aan het feit dat u ons alternatief, zuinig en dus goed bestuur, systematisch af doet als saaie azijnpisserij of negativisme. Aan het feit dat u nooit keuzes hebt kunnen maken met uw paarse bestuursploeg, maar dat u gewoon alles op gedaan hebt bij gebrek aan die keuzes. En dat is dramatisch voor elke Mechelaar.

De vraag die zich vandaag stelt is echter cruciaal: heeft paars Mechelen het nu wél begrepen? Gaat bv mevrouw Strubbe eindelijk het verschil begrijpen tussen investeren en opsouperen? Gaat mijnheer Nobels eindelijk het verschil begrijpen tussen cultuur als belangrijk bindmiddel tussen mensen enerzijds, en cultuursubsidies voor misplaatste evenementen als “all that is solid melts into air” voor de eigen glorie anderzijds? Gaat mevrouw Gennez eindelijk het verschil verstaan tussen een dynamisch ekonomisch regionaal beleid met ruimte voor ondernemerschap enerzijds, en het verstaatsen van het ondernemerschap in allerlei kostelijke ambtelijke initiatieven anderzijds? Gaat mijnheer Somers eindelijk het verschil begrijpen tussen degelijke informatie aan de burger enerzijds en peperdure propagandablaadjes anderzijds? Gaat paars Mechelen eindelijk ophouden met een beleid te voeren als één langgerekte dure campagne met belastinggeld, ipv een beleid te voeren dat goed is voor de Mechelaars, ook op langere termijn dan de volgende verkiezing voor de eigen postjes?

Een mens zou het bijna hopen als je de commentaren over besparen hoort. Plots is besparen niet meer onbelangrijk. Plots is een reserve terug een eerbaar gegeven. Mijn eerste reflex was dan ook: hebben ze het begrepen? Kan dat echt? Na Red de Vesten, na Plaisance, na de manier van invoeren van de autoluwe binnenstad, na het parkeerbeleid, na zovele weggehoonde alternatieven die we boden, op tal van domeinen, heeft men plots in één domein toch het licht gezien? Gaat men een degelijke begroting indienen? Bijna werd ik licht euforisch bij de gedachte. Misschien kwam het dan toch nog goed, had paars Mechelen gewoon wat meer tijd nodig dan andere mensen om de realiteit te zien, maar waren ze eens ze die achterstand overbrugd hadden toch bereid om een degelijk beleid te voeren. Een beleid dat niet alleen bedoeld was als campagne naar de verkiezingen, maar dat de toekomst zou voorbereiden op een serene, bedachtzame manier voor alle Mechelaars. Misschien zou paars Mechelen als eerste aantonen dat een paars beleid wél keuzes kan maken, wél degelijk beleid kan voeren, wel de toekomst kan voorbereiden?

Een mens mag af en toe eens dromen. Maar gelukkig heb ik op tijd beseft dat wie paarse dromen blind gelooft, ook getuigt van blinde naïviteit. En zijn we vervolgens grondiger de begroting gaan bekijken. En wat blijkt? Paars Mechelen heeft het jammer genoeg nog steeds niet begrepen.

Eerst toch het goeie nieuws: er wordt inderdaad eindelijk bespaard. Enkele jaren te laat, daardoor uiteraard onvoldoende (je kan op één jaar niet goed maken wat 5 jaar verkeerd gelopen is), maar er wordt bespaard.

Jammer genoeg is die besparing niet het gevolg van structurele keuzes. Het is schaven hier, bijschaven daar, en proberen de schijn hoog te houden. Als blauw wat moest bloeden, dan rood ook en omgekeerd. En groen dat bestaat al lang niet meer sinds ze opnieuw besloten met de fiets naar de autocontrole te trekken. Het is dus een besparing van “elkaar niet pijn doen”, ipv een besparing voor de Mechelaars. Bovendien missen we perspectief in deze begroting. We missen een grote visie achter deze besparingsmaatregelen, een target, een doel dat men wil bereiken.

Laten we daar dus als oppositie eens rustig naar kijken. Wat merken we bv aan de inkomstenzijde? Laat ons daar de drie grote rubrieken bekijken: de APB, de OV en de overige belastingen.

Een eerste vaststelling: de inkomsten uit APB (Algemene PersonenBelasting, 7,4%) schijnen mee te vallen. We zien 1,9 Mio extra. Is het speculatieve verhaal van meerinkomsten dan toch correct gebleken? Heeft paars Mechelen voor één keer een juiste voorspelling gedaan, en komen de beter gegoeden in dichte drommen naar Mechelen wonen om hier hun belastingen te betalen? Was het maar waar. De realiteit is echter helemaal anders. Het gaat hier gewoon om vervroegde inningen, oa via Tax on Web. Men heeft gewoon dit jaar meer binnen gekregen omdat er vroeger geïnd werd, en men gebruikt dit om de ramp van de stilgevallen ekonomie een beetje te beheren. Maar er is geen structurele verbetering merkbaar. En dus zal alles wat dit jaar extra geïnd wordt, uiteraard volgend jaar niet meer geïnd worden. De meerinkomst van dit jaar is per definitie een inkomst die volgend jaar niet meer komt. Niets om euforisch over te worden dus, en al zeker niets om de begroting structureel gezond mee te maken.

Een tweede vaststelling: de OV (Onroerende Voorheffing) schijnt tegen te vallen. De reden is voornamelijk terug te vinden in de industriële activiteit, wat bv zou kunnen te wijten zijn aan leegstand van kantoorgebouwen. En hier is een eerste fundamentele opmerking te maken. Daar waar sommige politici over Griekenland roepen en schreeuwen dat het neoliberalisme alleen aan besparen denkt, maar geen relancebeleid voert dat hoop en perspectief geeft, doen diezelfde politici (of moet ik zeggen politicae) er niks aan in Mechelen. We zien in deze begroting geen enkel hervormingsplan voor economische groei, noch voor betere schoolresultaten van de Mechelse jeugd om hen meer kansen op de arbeidsmarkt te geven, noch voor fundamentele veranderingen in de economische structuur van deze stad. De inkomsten uit onroerende voorheffing dalen, paars Mechelen staat er bij en kijkt er naar.

En dan is er als derde vaststelling natuurlijk het absolute hoogtepunt van deze begroting: de pestbelastingen. Bij gebrek aan economisch beleid gaat men de burger pesten, weze het op een manier dat men hoopt in een verkiezingsjaar uit de traditionele hoogste belastingen-lijstjes te blijven. Daar verschijnen immers traditioneel de APB en OV, en dus moeten de middelen elders gezocht worden. En waar kom je dan uit? In eerste instantie bij het enige bedrijf dat wél van relancemaatregelen kan genieten, de vrienden van VINCI. Zij krijgen 40% op een verhoogde retributie. Knap werk. En wanneer de oppositie daar opmerkingen over maakt, is de enige opmerking dat Nobels, Stevens en Backx toen ze dit contract mee tekenden nog niet overgelopen waren naar de lijst van de burgemeester. Dat is zowaar het enige verweer van één van de coalitiepartners, die daarmee geen enkel tegenargument geeft waarom er een verhoging van tarief moet komen, maar alleen zijn coalitiepartner van de oVLD, die ongeveer alle ondertekenaars van het oude contract in haar rangen telt, een trap onder de gordel geeft. Fijne coalitie, niet ter zake doend argument, gewoon belachelijke redenering. Want nergens in het contract staat dat de retributie in prijs moet verhoogd worden, das een exclusieve beslissing van paars Mechelen, en dit in de wetenschap dat slechts 60% van deze maatregel naar de stad gaat en de rest naar een privaat parkeerbedrijf.

En er is natuurlijk ook de geweldige maatregel om het sluikstorten te bevorderen: de verhoging van de prijs van een vuilzak van 1,5 euro naar 2,5 euro. Moet 1,6 Mio euro opbrengen. In de hoop dat de kuisploegen niet te veel overuren zullen moeten presteren voor het sluikstort. En dit was dus helemaal overbodig geweest indien men een spaarzamer beleid had gevoerd de voorbije jaren, of bv gewoon de ongewenste en dramatische heraanleg van het Plaisanceplein niet had gedaan. De Mechelaars betalen letterlijk de stommiteiten van haar bestuur, en dat is inmiddels zeer visueel zichtbaar.

Er zijn natuurlijk ook een aantal belastingverhogingen waar we wél mee kunnen leven. Eindelijk de leegstand aanpakken, Mechelen is er wat dat betreft niet echt op vooruit gegaan, het is te hopen dat het lukt met deze belastingverhoging. Eindelijk de verkrotting écht aanpakken, na 5 jaar, we hopen dat het lukt.

Ja maar, hoor ik sommigen al zeggen, we hebben toch pech met de crisis, en dan is er nog die vermaledijde federale besparingsregering die de pensioenlast doorschuift naar de steden. En tot op zekere hoogte is dat correct. Ook de steden en gemeenten ontsnappen niet aan de federale besparingen. En Mechelen al zeker niet. Maar deze meeruitgave is natuurlijk ook een gevolg van de eigen keuze om maximaal met contractuelen te werken. Dat is een gevolg van de responsabilisering die men federaal nu oplegt aan die openbare besturen die maximaal met contractuelen werken. En vooral: het is niet totaal onverwacht. Ik verwijs nog even naar mijn uitspraak van vorig jaar:

Een verwachte meerkost op de personeelskost, veroorzaakt door de vergrijzing, wordt niet voorzien.

Wie zijn paars gat verbrandt, laat in Mechelen dus blijkbaar de belastingbetaler op de blaren zitten.

Anderzijds, ik heb het al gezegd, zijn er wel degelijk een aantal besparingen gebeurd. We vragen daar al jaren om, je zal dan ook begrijpen dat we daar op zich geen probleem mee hebben. Zelfs al komen ze rijkelijk laat, en zijn ze daardoor zoveel lastiger om dragen.

Maar is er wel een visie achter de besparingen? Werden er keuzes gemaakt? De ambtenaren zullen het in elk geval als eersten voelen, dat is wel duidelijk. Maar ook bv het Maanfestival werd, zoals wij al eerder voorstelden, teruggeschroefd. Goed zo. De VZW Mechelse feesten geeft nog wel champagnefuifkes, maar zal het toch ook met minder moeten doen, en de vele Mechelse verenigingen en vzw’s ontsnappen evenmin. Alleen …. het Mexicaans leger van paarse kabinetsmedewerkers, dat wordt gespaard. En dat is toch wel één van de meest grove vaststellingen van deze begroting. Er wordt wel beknibbeld, niet in het minst op de ambtenaren, waar 5,7% minder mensen aan het werk zullen zijn aan het einde van de besparingsrit. Maar de paarse kabinetsmedewerkers worden gespaard…. De afslanking van dit Mexicaanse leger van de paarse coalitie 2006-2012 gaat immers pas in …. In 2013. Je moet het maar durven, iedereen moet inleveren, alle Mechelaars moeten bijbetalen voor de service, maar de eigen kabinetards worden 100% gespaard. Eerlijk, los van alle inhoudelijke meningsverschillen die we over deze begroting kunnen hebben vind ik dit de meest schandelijke vaststelling. Eigen vriendjes eerst. Het betaamt niet.

Een fundamenteel probleem hebben we ook met de ultieme truuk van elk paars beleid: de eenmalige verkopen. Een beteke stillekes, een beteke in allerlei andere organen verborgen, maar ze zijn er weer. Verkopen van bezit om eenmalig de resultaten op te vrolijken. Verarmen om de schijn van goed bestuur op te wekken. Het is het sluitstuk van de ontnuchtering na die eerste reflex, na die eerste gedachte van “zouden ze het begrepen hebben”. Nee dus. Ze hebben het niet begrepen. Het blijft alleen maar een beleid van perceptie, in de hoop verkiezingen te winnen.

Ik geef u enkele voorbeelden.

  1. De regie stadsvernieuwing . De regie stadsvernieuwing heeft voor 7,3 Mio euro verkopen voor de deur. Met als enige bedoeling: geen tekort maken, zodat de stad dit jaar niet moet bijpassen. Op die manier kan men 3 jaar verder. In 2015 is het effect van deze eenmalige maatregelen uitgewerkt, staat men terug waar men vandaag staat, maar is men wel 7,3 Mio euro armer geworden.
  2. De regie grondbeleid heeft 2,8 Mio euro verkopen voor de boeg. Deze netto verkopen worden overgebracht naar de reserves. Maar dit is uiteraard schijn. Als je je huis verkoopt en het geld van die opbrengst op je spaarboek zet, verwacht je dat er even veel meer op je spaarboek staat dan het huis opgebracht heeft. Quod non. Mechelen verarmt, maar het wordt gecamoufleerd.
  3. Het OCMW moet 1,3 Mio euro besparen, maar dan komt men er nog niet. Daarom wordt de resterende spaarpot van het OCMW volledig opgebruikt, zodat men voor het zorgstrategisch plan zal moeten gaan lenen. Ook hier wordt het probleem opgelost voor de jaren 2012 – 2014, en staat men nadien opnieuw op het nulpunt van vandaag. Niets structureel opgelost.

Natuurlijk zijn wij ook voor een bruisende stad. Natuurlijk zijn wij ook voor investeringen waar ze rendabel en nodig zijn. En natuurlijk zijn wij voor een sociaal en dynamisch beleid. Maar net daarom hebben we ook een aantal fundamentelen bedenkingen bij deze begroting. Ik herhaal ze even samenvattend:

  • Niet alleen besparen, maar vooral de eigen vriendjes sparen (kabinetten),
  • daarnaast eenmalige verkopen organiseren en vervroegde inningen van belastingen gebruiken om de resultaten op te smukken, met als gevolg dat we in 2015 dezelfde problemen opnieuw ontmoeten, maar gewoon wat armer zijn aan bezit.
  • als sluitstuk ook pestbelastingen invoeren om de eigen verspilzucht van de voorbije jaren te compenseren ipv echte structurele hervormingen door te voeren.

 

 

dat is onze drieledige en fundamentele kritiek op deze begroting, die we dan ook niet kunnen goedkeuren.

Meer nog, mijnheer de burgemeester, dames en heren van het schepencollege, raadsleden van de meerderheid, ik vraag u: doe uw huiswerk over. En als u schrik heeft, omdat misschien onpopulaire maatregelen zouden nodig kunnen zijn en je die niet alleen wenst te moeten nemen, doe het dan samen met ons. U heeft ons als meerderheid buiten de begrotingsbesprekingen gehouden, en we begrijpen dat. Maar daardoor heeft de angst u gedomineerd, de angst om onpopulaire maar noodzakelijke maatregelen te nemen. En daardoor bent u verzeild in een pure perceptiebegroting, waar verkoop van bezit moet verdoezelen dat het netto resultaat niet goed is. In 2015 staat Mechelen daardoor opnieuw in het bloedrood. Niet onze cijfers, maar deze van uw eigen administratie.

En daarom dit politiek ongebruikelijk en opmerkelijk voorstel, een positief aanbod, ik zeg u in alle duidelijkheid: laat ons, in volle crisis, de grenzen van oppositie en meerderheid doen vervagen in het belang van de Mechelaars. U kent ons alternatief van spaarzaam en goed bestuur, u weet waar wij voor staan. We zijn bereid tot compromissen, maar we vragen u: doe uw huiswerk over, en stop de verarming van Mechelen. Laat ons integendeel samen perspectief bieden aan de Mechelaars met een nieuw beleid, een beleid dat niet gericht is op de korte termijn, maar dat Mechelen laat heropbloeien de komende jaren. Samen kunnen we werken aan dat dynamische én sociale Mechelen, bereikbaar én betaalbaar, dat de mensen weer hoop geeft op beterschap.

Het voorstel om samen te werken aan een betere begroting ligt bij deze op tafel, naast uw slechte begroting. Aan u de keuze: met zijn allen samen voor Mechelen, of jullie alleen voor de paarse perceptie.

Karel Van Butsel

 

Wijkraad maakt zelfde analyse als CD&V over gevaarlijk Plaisanceplein

Category: Blogs 2011
Created: Monday, 19 December 2011

Plaisance ongeluk_voor_webstek

Beste leden van de lokale pers,

 Zaterdag zijn er 3 ongelukken gebeurd, vanmorgen nog eens 3.  Dat is de trieste balans van 1 week Plaisanceplein.

 Al van bij de voorstelling van de plannen van dit plein hebben wij gewezen op de grote problemen en de mogelijk gevaren van dit ontwerp. Op de algemene bewonersvergadering zette de burgemeester nog de voltallige vergadering (± 250 toehoorders) voor schut door te stellen dat hij nooit wenste verantwoordelijk te moeten gesteld worden voor een ongeval en dat daarom de dringende heraanleg volgens dit en geen ander plan noodzakelijk was.  

 In de daarop volgende periode van openbaar onderzoek gaven zowat alle diensten van de stad (mobiliteit, infrastructuur, politie) en de adviesorganen een negatief advies. De wijkraad bezorgde een zeer omstandig advies met zeer haalbare alternatieven, ondertekend door meer dan 1.200 wijkbewoners. Copy hiervan ligt nog steeds ter inzage. Uiteindelijk is de vergunning een politieke beslissing geworden.

 Vandaag zien we het resultaat, 6 ongelukken, waarvan een paar met serieuze blikschade, gelukkig tot hiertoe zonder menselijk leed.

 Als we dan vorige week in de media moeten vernemen dat de verantwoordelijke schepen droogweg zegt dat de gebruikers nog wat moeten wennen, zal je wel begrijpen dat dit het gespreksthema bij uitstek is geworden. Hoe kan je nu wennen aan een zeer onduidelijke en niet overzichtelijke situatie. Zie ook maar op facebook, krantenreacties, enz.

 Van in het begin heeft iedereen gezegd dat dit kruispunt onleesbaar is, zeer onduidelijk voor de gebruikers en ronduit gevaarlijk voor fietsers en voetgangers. Zij vinden gewoonweg hun routes niet meer op dit complexe kruispunt. Er liggen zoveel verkeerd hellende bochten, asverschuivingen, oversteken, drempels, hindernissen, onlogische materiaalkeuzes, verkeerd geplaatste verkeerslichten, dat dit moest gebeuren.

 Wat de wijkraad het meest stoort is dat de bevoegde schepen nooit gereageerd heeft of wenste in te gaan op een vraag of voorstel van ons (aldus haar woordvoerder), ook niet de voorbije 6 maand tijdens de uitvoering van de werken als wij constant werden geconfronteerd met een zeer slordige werforganisatie en het gegeven dat op de omleidingwegen aanhoudend wegeniswerken (Fortuinstraat met de verzakkingen tot op vandaag, Pareipoelstraat, Tuinbouwstraat, Geerdegem Schonenberg met de aanleg van nieuwe waterleidingen en hoogspanningskabels) zijn uitgevoerd.

 Hebben wij een oplossing voor dit plein? Ja, en een zeer duidelijke, opnieuw opbreken en herstellen in de oorspronkelijke staat. Dit klinkt hard maar terecht en eerlijk tegenover de gebruikers.

 U zal zeker een reactie vragen aan de bevoegde schepen, zoals meestal zal zij alles ontkennen en ons betichten van oppositiepraat, wij zijn dit stilaan gewoon.

 Ik kan u wel melden dat onze wijkraad een bonte samenstelling is van vele kleuren, ook van alle politieke geledingen. Dit neemt niet weg dat wij steeds hebben gepoogd op een constructieve manier en met consensus dit dossier af te handelen.  Om die reden hebben we ook de voorbije 6 maand over dit dossier niet in de pers gecommuniceerd. We zijn er dan ook helaas niet ver mee gekomen.

 Met vriendelijke groeten,
 Leo Vivijs

Gespreksleider Mechelen Zuid

 

Impressies van een autoluwe binnenstad.

Category: Blogs 2011
Created: Sunday, 11 December 2011

Bekijk enkele mooie foto's van de autoluwe binnenstad.
De beelden spreken voor zich.
Chaos alom.

Met dank aan de fotografen.

Autoluwe binnenstad_impressies_2 Autoluwe binnenstad_impressies_7Autoluwe binnenstad_impressies_1Mechelen autlouw_maar_wat_met_mindervaliden_-_voor_webstekKlanten van_winkels_met_eigen_parking_mogen_niet_mer_door Autoluwe binnenstad_impressies_4Autoluwe binnenstad_impressies_3

 

Met de auto langs de wekelijkse markt.

Category: Blogs 2011
Created: Friday, 09 December 2011

autoluwebinnenstadMorgen, zaterdag, is er verkeer toegelaten tot 11 uur door de Bruul, gegeven de nieuwe regeling. Maar door het afsluiten van de Hazestraat betekent dit concreet dat alle auto’s dan via de Grote Markt en Befferstraat de stad terug uit moeten. Dit belooft, indien er geen speciale begeleiding is, alweer chaos. Om van de mensen die een parkeerplaats zoeken nog te zwijgen...

Wij voorspellen dan ook opnieuw moeilijkheden om dit alles op te vangen, en roepen het stadsbestuur daarom nog maar eens op om speciale aandacht te besteden aan deze bijzondere situatie, dit keer extra gekleurd door de wekelijkse markt die op dat ogenblik plaats vindt.

Een stadsbestuur moet moeilijkheden vermijden, niet uitleggen waarom problemen (die het zelf heeft gecreëerd) NIET opgelost geraken. We hopen dan ook dat dit keer het “trial and error” principe niet meer zal toegepast worden. De gevolgen daarvan hebben we de voorbije dagen immers al meer dan genoeg mogen bewonderen. De Mechelaars hebben maw al genoeg miserie gehad door de abominabele manier van invoeren van de autoluwe binnenstad. Er zijn geen excuses meer. Dit keer moet het absoluut beter.

Steden zijn de motor van de toekomst

Category: Blogs 2011
Created: Saturday, 03 December 2011

Centrumstad Mechelen_voor_webstekHeeft iemand uit pakweg Bonheiden of St Katelijne Waver er belang bij dat het goed gaat in Mechelen? Natuurlijk wel. Centrumsteden vervullen vele opdrachten die ruimer gaan dan hun stadsgrenzen. Denken we bv maar aan culturele activiteiten, sport, seniorenbeleid, jongerenbeleid, ekonomische bloei of shopping.

Shopping zei u? Intussen dreigt winkelen in Mechelen vervangen te worden door het Machelen van Uplace. Of begrijp ik dat verkeerd.....? Het dossier Machelen bewijst in elk geval wat we allemaal al lang weten: eigenbelang van projectoren en kortzichtigheid van wie niet in steden woont veroorzaken een tsunami aan verkeerde beslissingen en een lege krater van niet genomen maatregelen. Erger wordt het als zelfs de paarse Mechelse tenoren zich hier om uiteenlopende redenen gewoon bij neerleggen. Dan krijg je het resultaat dat we nu zien: de Mechelse belastingbetaler moet zijn zuur verdiende centen ophoesten om het stadsbestuur toe te laten in concurrentie te treden met een megalomaan project in de buurt. Waarbij het stadsbestuur door haar amateuristische invoering van de autoluwe binnenstad het nog eens extra erger maakt. Dit is niet wat ik begrijp als ik aan stedelijk beleid denk....

En wat dan gedacht van de bevoegde Minister? Zoals Veli Yüksel (CD&V) het in Knack verwoordt: Minister Freya Van den Bossche (bevoegd voor stedenbeleid) bouwt enkel voort op bestaande initiatieven, maar zet geen nieuwe bakens uit in het stedenbeleid. Kortom, ze is er onvoldoende mee bezig.

En dat is jammer. Want steden zullen een steeds belangrijkere rol gaan spelen in het leven van alle Vlamingen. Steden moeten motor van vernieuwing, ontwikkeling en verbondenheid zijn. Steden moeten ruimte bieden voor creativitiet, maar ook voor een eigen vorm van samen-leven. 

Iedereen wordt beter van bloeiende steden. De financiering van zo'n uitdagend en integraal stedelijk beleid kan dan ook niet enkel door de stedelingen betaald worden. Vlaanderen heeft dit goed begrepen, en investeerde de voorbije jaren in alle Vlaamse centrumsteden. De hogere overheden begrijpen het belang van steden. Maar er moet méér kunnen. De visie op stedelijk beleid moet uitdagend zijn, en over meer dan infrastructuur gaan. Maar ook de stedelijke overheden zélf moeten de juiste vragen stellen. Stedelijk beleid is veel meer dan nog maar eens de Bruul open gooien en hem doortrekken tot aan het station. Stedelijk beleid moet gaan over alle aspecten van het samen leven in een stad . En ook hier moet Vlaanderen helpen, medefinancieren, of zelfs bakens uit zetten.

De defensieve reactie van bevoegd Minister Freya Van den Bossche op het opiniestuk van Veli Yûksel en CD&V is dan ook te betreuren. Als je ziet hoe mensen als Veli, maar ook parlementslid Bianca Debaets (ik kan iedereen de lectuur van haar visie op "slow cities" aanraden), sleuren aan de weg naar een nieuwe visie op stedelijk beleid, aan de weg richting stad van de toekomst, dan zou samen werken de Minister beter passen dan defensieve stekels op te zetten. Want wie de toekomst ervaart als tegenwind, loopt meestal in de verkeerde richting.

Dus Freya, wakker worden... De stad van de toekomst is geen droom, maar het resultaat van hard en slim werken.

 

Pokeren met ons belastinggeld.

Category: Blogs 2011
Created: Monday, 21 November 2011

Pokeren voor_webstekDe één staat over de ander te schreeuwen dat hij het land in gevaar brengt. De ander staat te schreeuwen dat hij al voldoende toegevingen heeft gedaan. Nog een ander heeft het altijd al geweten, dat het nooit goed zou komen. En als er niets meer lukt, zijn de markten en Europa aan de beurt om iemand anders de schuld te geven. Een mens zou het zowaar gewoon worden. Ware het niet dat we er allemaal elke dag armer van worden.

Vandaag heb ik echter de overtreffende trap van hypocrisie gezien, gepresenteerd door liberalen en franstalige socialisten in dit land: absoluut niet willen dat iets lukt, maar niet de schuld van die mislukking willen dragen en daarvoor een hele show in scene zetten. Om zichzelf als "de goeie" te profileren, en vooral: de andere als de "slechte". Grof. Pokeren met mijn belastinggeld omwille van enggeestig partijbelang. Op dit moment kan ik over die soap maar één ding meer denken: verdomme, onnozelaars.

En wat te denken van Bart De Wever, die doodleuk van de situatie misbruik maakt om nog wat olie op het vuur te gooien met een voorstel dat op geen enkele manier kan lukken, maar wel leuk bekt. Heel even dacht ik dat het Jean-Marie De Decker was die sprak. Maar nee, het was de winnaar van de verkiezingen die zijn deel in het toneelstuk kwam opeisen. Alweer een illusie armer over N-VA: ook daar blijkt partijstratego belangrijker dan de welvaart van de mensen. Ook dat nog.

Misschien is het er wat over om dat over de eigen partij te zeggen, maar ik kan in deze omstandigheden alleen maar fier zijn op de discrete, serene en opbouwende houding van CD&V. Ik hoop dat Wouter Beke ook in deze omstandigheden de katalysator kan zijn om toch nog tot een goede oplossing te komen, net zoals in het communautaire dossier.  In het belang van alle Vlamingen. Als lid van de tegenwoordig zo besproken middenklasse vind ik immers dat alle Vlamingen belangrijk zijn. Alle 6 miljoen.

 

Wie moedig is heeft niet alleen vrienden.

Category: Blogs 2011
Created: Thursday, 10 November 2011

landenvlaggen europa_voor_webstek
Morgen is het 11 november, en vieren we de wapenstilstand van WOI. Er was een tweede wereldoorlog nodig om te beseffen dat het zo niet verder kon. Dat vijandigheid tot oorlog leidt, en enkel "verenigen" tot vrede leidt.
Dat gemeenschappelijke belangen zorgen voor gemeenschappelijke vrede.

De Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, de EEG, en uiteindelijk de Europese Gemeenschap hebben gezorgd voor zo'n ongekende periode van vrede in Europa. Het sluitstuk werd de euro, één munt voor het grootste deel van de landen van Europa. En dat was een vergissing, want zo'n muntunie veronderstelt ook een politieke unie als ultiem sluitstuk. Eén politiek en socio-ekonomisch beleid, waar het monetair beleid deel van uit maakt. Wie iets van ekonomie en financiën kent, weet dat. Velen hebben dat al jaren gezegd, zowel mensen uit politieke, journalistieke als academische kringen. Het is een wetenschappelijk feit. En dus "te moelijk" om de zielen te beroeren? In elk geval blijkbaar niet populair voor wie aan de eigen lokale staatsmacht verknocht is.

Afgeven van macht voor een hoger belang is blijkbaar niet evident voor wie die lokale macht bezit. En blijkbaar hebben nationale staten ook nog steeds emotionele waarde bij een groot deel van de bevolking, zelfs al is de wereld gemondialiseerd en Europa dus het enige niveau om op wereldschaal nog écht mee te spelen. Het zal dus niet gemakkelijk zijn om tegen alle populisme en staatsnationalisme in Europa meer macht te geven. Maar het moet. Nu.

Natuurlijk moet Europa niet alleen macht krijgen, maar ook democratischer werken. Een echte parlementaire werking vanuit politieke overtuigingen, en niet alleen vanuit nationale belangen. Een echte regering ipv commissarissen die door nationale regeringen worden aangedragen. En een echt middenveld, waarmee overlegd kan worden vooraleer te beslissen. Macht moet Europa verdienen door democratischer te werken. Aan de slag er mee, wie meer Europa wil weet wat gedaan !

De tegenstanders van zo'n politieke Europese Unie hebben echter ook gesofisticeerde technieken. De ongebreidelde uitbreiding van de Europese Gemeenschap had als voorspelbaar gevolg dat men eerder naar een ekonomische vrijhandelszone dan naar een politieke unie zou evolueren. De volgende stap, een crisis van de "zwakkeren" in die vrijhandelszone, was ook om die reden voorspelbaar. Het sluitstuk van de strategie van de tegenstanders van meer Europa kan nu de val van de euro zijn. Want hoe langer de crisis duurt, hoe duidelijker het uiteindelijk toch voor iedereen wordt dat een euro alleen zin heeft als er ook een politieke unie komt. Daarom willen zij zo snel mogelijk af van de euro: zij willen geen politieke unie.

Er zijn dus twee mogelijkheden: een sterkere politieke unie om de Euro te kunnen behouden, of de Euro afschaffen omdat we geen politieke unie willen.

Er zijn vandaag genoeg (holle) kreten beschikbaar om de euro en Europa te verlaten. "Laat ons de profiteurs droppen". "Sinds de euro is alles duurder, weg ermee". "Europa kost handenvol geld, weg ermee". Het vergt maw moed om vandaag Europa te verdedigen. Maar het moet. Voor onze welvaart, ja. Want ook als de rijkere landen de armere droppen uit de euro, zal niemand daardoor op zich welvarender worden. Ook de rijkere landen niet trouwens. En zelfs als dit zo zou zijn, is dat niet eens de essentie. Europa mag niet enkel gaan over een vrijhandelszone, over geld. Europa moet gaan over die droom van een ééngemaakt continent waar geen oorlog meer is. Europa moet gaan over "nooit meer oorlog". Niet tussen Duitsland en Frankrijk, niet tussen Griekenland en Turkije, niet in de Balkan.

Europa moet gaan over vrede als essentiële voorwaarde voor geluk van alle Europeanen. Geluk in een wereld van permanent conflict, (angst voor) oorlog of geruzie, is immers weinigen gegeven. Vandaag, meer dan ooit, moeten we daarom herdenken dat Europa, met al zijn nadelen, een essentiële rol heeft gespeeld in die totstandkoming van vele jaren vrede voor zijn inwoners.Europese vlag_voor_webstek

En ja, Europa moet democratischer worden. Maar ook sterker, eensgezinder. Alleen zo geraken we uit deze crisis. Alleen zo behouden we Europa als een voorbeeld voor de hele wereld van een democratisch en welvarend contintent. Alleen zo koesteren we de erfenis van 11 november op de juiste manier. Ik wens ons vele moedige politici, journalisten en technocraten toe, en ik wens deze moedige mensen veel sterkte. Want wie moedig is, heeft niet alleen vrienden.

 

Betaal gewoon je belastingen correct.

Category: Blogs 2011
Created: Friday, 04 November 2011

Belastingen voor_webstekKent u dit inmiddels klassiek grapje: een Portugees, een Italiaan en een Griek gaan een pint drinken. Wie betaalt de rekening? De Duitser. Of nog: de krekel en de mier. Het blijft een actueel verhaal. Het zou de Griek en de Duitser kunnen zijn (of de Waal en de Vlaming). Er is niets nieuws onder de zon.

En dan komen de slogans er aan natuurlijk. De banken en het groot kapitaal zijn allemaal de schurken. Laat die rijken gewoon de crisis betalen, en niet die die arme Grieken, want die hebben het allemaal moeten ondergaan, ze waren machteloos. De rijken dus, niet de gewone Griek, en ook wij niet, want wij betalen al genoeg.

Of omgekeerd: alle Grieken zijn profiteurs, het staatsapparaat is compleet misvormd door hun corruptie en dode gepensioneerden, ze hebben jaren boven hun stand geleefd, nu moeten ze allemaal maar wat bloeden. Wij betalen al genoeg.

Was het maar allemaal zo eenvoudig. Natuurlijk zal de Griekse cultuur van geritsel mee verantwoordelijk zijn voor het financiële drama in Griekenland. En wie zelf ritselt, moet niet schrikken dat zijn politieke leiders hetzelfde op grotere schaal doen. Men krijgt de leiders die men zelf kiest. En natuurlijk zijn er ook bij grote banken onverantwoorde risico's genomen. Maar wie zelf de grote winsten uit zijn kleine risicobeleggingen heeft opgestreken, moet niet verschieten dat zijn bank dit op grotere schaal ook heeft geprobeerd.

Kortom, het is al te gemakkelijk de "anderen" tot zondebok uit te roepen. Democratie veronderstelt immers eigen participatie, zoals vrijheid verantwoordelijkheid veronderstelt. De liberale burger-klant uit de burgermanifesten van Verhofstadt is in een democratie onverantwoord, want leidt tot excessen zoals we die nu kennen. Wie zijn verantwoordelijkheid als burger van een democratie ontvlucht achter de brede rug van zondebokken, maakt zichzelf wijs dat hij of zij onschuldig is. We zijn allemaal, weze het op verschillend niveau en in verschillende mate, mede schuldig. Wie anderen de vinger wijst, krijgt vandaag die vinger ook in het eigen oog.

Nog niet overtuigd? Laat me volgende vraag stellen: wie kent zelfstandigen die in het zwart werken? En wie doet iets aan dat "geritsel"? En wie kent werklozen die in het zwart werken? En wie doet iets aan dat "geritsel". Is dat bedrog tov de staat dan zoveel minder erg dan de dode wiens pensioen nog "in het zwart" wordt uitbetaald in Griekenland? En wie in Vlaanderen betaalt met plezier zijn belastingen op een correcte manier, zonder achterpoortjes te zoeken of kunstmatige fiscale aftrekposten te zoeken? Of wie heeft integendeel een vennootschapke opgericht met als enige bedoeling minder aan de staat (ons allemaal dus) te moeten afgeven? Wie dit in Duitsland doet, krijgt gegarandeerd en principieel een klacht van een medeburger aan zijn broek. Al ooit meegemaakt in Vlaanderen? Zijn wij dan zoveel beter dan de Grieken? Of gaan we binnenkort ook een pint drinken op kosten van de Duitsers?

Kortom, verbeter de wereld, begin bij jezelf. Betaal gewoon al je belastingen zoals het hoort, probeer de fiscus niet te belazeren, en zorg er zo voor dat eerlijke mensen minder, en oneerlijke mensen méér belastingen betalen. En laat ons dan allemaal samen er voor zorgen dat die correct betaalde belastingen ook correct worden uitgegeven door onze verkozenen. Aan zaken die er écht toe doen. Gezondheidszorg. Werkgelegenheid. Sociale rechtvaardigheid. Veiligheid. Mobiliteit en openbare infrastructuur. Sociale cohesie in de samenleving, o.a. doorheen cultuur, sport en buurtwerking. Het juiste evenwicht tussen deze en vele andere domeinen.

Dit kan natuurlijk alleen als correct, spaarzaam en efficiënt met onze middelen wordt omgesprongen door de verkozenen. In Mechelen is de kassa intussen door de paarse meerderheid opgesoupeerd. Geen of nauwelijks reserves. Erger dan in andere steden en gemeenten. Wij roepen nog in de woestijn. Wie hoort ons? Wie neemt mee verantwoordelijkheid? Want Mechelen is een mooie stad, en dat moet zo blijven. Mechelen mag dus niet het Athene aan de Dijle worden. Tijd om daar allemaal samen mee voor te ijveren. Voor een begroting 2012 die correct is, die spaarzaam is, en die zorgt voor de welvaart van morgen in onze stad van de toekomst.

Ook Mechelen is een democratie. Ook in Mechelen heeft u dus het recht niet te zeggen: "ze doen het slecht". Want u kan, samen met ons, zeggen "we doen er iets aan". We heten u graag hartelijk welkom.

 

Relanceplan geweigerd door meerderheid

Category: Blogs 2011
Created: Wednesday, 26 October 2011

autoluwebinnenstadWat heeft een handelaar nodig? Wat hebben winkels en een aantal vrije beroepen nodig? Een sfeer waar het goed is om te winkelen, natuurlijk. Maar ook een goede bereikbaarheid, veiligheid, niet te veel belastingen en vooral stabiliteit van beleid vanuit een gedragen visie die het handel voeren niet om de haverklap omwoelt. Zelfs de raadsleden van de meerderheid zaten met open mond te kijken toen ik dit op de gemeenteraad aankaartte. Zelfs zij kunnen niet ontkennen dat de huidige coalitie in de meeste van deze zaken niet echt uitblinkt. Ik vermoed bijvoorbeeld dat ook zij beseffen dat de verkeerschaos waar Mechelen zich al enkele maanden in bevindt, niet echt van aard is om de bereikbaarheid van het winkelcentrum te verhogen. Ik vermoed dat ook zij beseffen dat de vele Mechelse putten de zaken niet echt opvrolijken voor wie toch tot in de winkelstraten sukkelt (denk maar eens aan het stuk onder de St Romboutstoren). En ik vermoed dat ook zij de angst van velen begrijpen dat de belastingen in Mechelen gaan verhogen, zeker als de virtuele schepen van financiën nog maar eens de lege kassen als een virtueel probleem bestempelt.

Maar het ergste van alles voor de handelaars en vrije beroepen in Mechelen, is het gebrek aan gemeenschappelijke en gedragen visie op Mechelen als handels- en winkelstad. Het beleid in een stad als Mechelen wordt immers door een coalitie gemaakt. Die coalitie moet tot één visie, één aanpak komen, en daartoe een aantal meningsverschillen overbruggen. En daar ligt het grote probleem in Mechelen. Paars Mechelen heeft over bijna niets een gemeenschappelijke visie die ze ook uitvoert. Hoogstens een papiertje om de indruk te wekken dat het bestaat. En daar zijn vandaag ook de handelaars en vrije beroepen in Mechelen het slachtoffer van.

Ik geef u enkele voorbeelden uit een recent verleden, en om deze tekst niet veel té lang te maken beperk ik me hier tot enkele voorbeelden rond mobiliteit en bereikbaarheid. Want zelfs al stelde mevrouw Gennez op de gemeenteraad dat het van humor getuigt deze aspecten te bespreken als het over een winkelbeleid gaat, ik blijf overtuigd dat dit voor handelaars en vrije beroepen (en voor alle Mechelaars trouwens) belangrijke parameters zijn.

Over de Kraanbrug had ik het al meermaals. Maar laat ons eens naar de Schuttersvest kijken. Eerst komt er een parking, dan wordt hij zelfs herbevestigd en door de strot van de bewoners geduwd, vervolgens komt hij er niet, nu misschien toch weer wel, of toch niet, wat gebeurt er met de bouwvergunning etc etc. Of de Bruul. De kankerplek waar ooit Mediamarkt zou verschijnen wordt zogezegd na zovele jaren eindelijk opgelost, maar men plakt datums zonder rekening te houden met de problematiek van de Carrefour, waardoor die datums niet gehaald dreigen te worden, of toch weer wel, of niet, .... er komt geen duidelijkheid. De lamottige Van Beethovenbrug is voor het stadsbestuur eerst een juweeltje, dan gewoon een blijver, vervolgens moet ze "onmiddellijk" weg, dan gaat ze toch terug blijven, alleen weet niemand hoe lang. En nu weet niemand het nog. De Louizastraat gaat van 250 bussen, naar 80, naar nul en vervolgens weer naar 80. Voor hoe lang? De Hanswijkstraat moet voor het stationsproject enkele richting stadinwaarts, voor de autoluwe binnenstad enkele richting staduitwaarts. Het Rode Kruisplein is een gratis randparking ten dienste van het kleine kernwinkelgebied en wordt enkele maanden later een betalende parking. Ons standpunt om per minuut te betalen voor parking, wordt weggestemd, Jong VLD sluit zich vervolgens bij ons aan waar het sms parkeren betreft, de coalitie stuurt het opnieuw weg met het argument dat er een veel beter systeem komt .... en daar wachten we nu al enkele jaren op. En ten slotte de kers op de taart: het kernwinkelgebied. Het kernwinkelgebied werd zeer klein afgebakend. Een aantal winkels in aanpalende straten zijn daar het slachtoffer van geworden, zonder enige begeleiding van de stad voor deze drama's die ze zelf veroorzaakt heeft. Maar geen nood: het was voor een hoger doel. Namelijk "inkrimpen om te intensifiëren". Een kleiner, maar geconcentreerd en bloeiend kernwinkelgebied, bij manier van spreken van Befferstraat en Bruul over OLVstraat tot Hoogstraat en IIzerenleen. We ontwaarden bijna een visie. Tot de burgemeester de Bruul ging doortrekken tot aan het station. Hallo kernwinkelgebied? Hallo visie? Gisteren op de gemeenteraad bleeft het daarover oorverdovend stil. Geen antwoord op de vraag: wat wil je nu eigenlijk.

Het voornaamste antwoord van de stad? Wij zijn goe bezig, en iedereen weet dat. En kijk eens hier, we geven ook nog premies voor gevelrenovatie. Knap. Maar wat wil men nu eigenlijk? Een kernwinkelgebied of toch een uitdeinend stadscentrum?Een horeca- en kledingstad of een stad met een grote diversificatie in winkels? Vooral grote ketens, of een stad die zich profileert met speciaalzaken? En hoe integreer je dit in een globaal beleid dat ook rekening houdt met andere aspecten zoals mobiliteit, woonbeleid e.a.? Geen antwoord. Of toch: we zijn goe bezig. En iedereen zegt dat. Maar geen antwoorden op de vragen.

Nog minder antwoorden op de vraag of men zichzelf gelooft als men stelt een "minder hinder" beleid te voeren (ga vandaag eens naar Mechelen).  En ja, natuurlijk moet je als stadsbestuur straten heraanleggen.. Alleen: als je alles op een chaotische en ongeplande manier tegelijk doet, soupeer je niet alleen je geldmiddelen allemaal op (en zijn de kassen dus leeg zoals in Mechelen), maar veroorzaak je ook zoveel hinder dat mensen Mechelen ontvluchten, sommige zaken failliet gaan of stoppen, en anderen nog nauwlijks het hoofd boven water kunnen houden. En dat is een zware verantwoordelijkheid, en te vermijden problemen. Het minste wat je dan kan doen, is een handje toesteken of begeleiden. Daarom ons voorstel voor een relanceplan specifiek naar de meest getroffen handelsstraten. Maar dit werd door de meerderheid geweigerd. 

Jammer, op alle vlakken. En bovenal een gemiste kans. Meer nog voor de handelaars en vrije beroepen dan voor het stadsbestuur.

 

Nog één jaar

Category: Blogs 2011
Created: Saturday, 15 October 2011
 

verkiezingen voor_webstekNog net één jaar en Mechelen gaat naar de stembus. Blijkbaar inspiratie voor tal van peilingen naar kiesintenties. Alsof die in de huidige context relevant zijn voor wat een jaar later staat te gebeuren? In steden en gemeenten liggen de zaken (gelukkig) toch wat anders dan nationaal. In Mechelen gaan we niet discussiëren over B-H-V of de onafhankelijkheid van Vlaanderen. In Mechelen moet het gaan over de toekomst van onze stad, en vooral over de toekomst van onze inwoners.

De burgemeester van Mechelen scoort +/- 60%. Niet langer een onderscheiding, wel nog geslaagd. En 53% van de Mechelaars ziet hem niet meer zitten als burgemeester. Het tij keert, maar Somers blijft wel de sterkste waar het over een burgemeesterpoll gaat. En dat is ook begrijpelijk. Sinds 2000 hebben verschillende coalities gewerkt aan een beter Mechelen. Somers was daar het uithangbord van, en is communicatief sterk genoeg om dat ook uit te spelen. Een kwaliteit die belangrijk is voor elke beroepspoliticus. En een kwaliteit die Bart zeker bezit, misschien zelfs in overdosis :-).

Caroline Gennez blijkt niet te "pakken" in Mechelen. Nochtans is ook zij een beroepspolitica, op nationaal niveau gelouterd, en dagelijks in de media. Het verschil tussen beide is dus groot, maar natuurlijk ook te wijten aan de burgemeesterbonus.

Zelf kom ik op een zucht na Caroline. Op zich een prestatie voor een vrijwilliger in de politiek. Het heeft me dan ook oprecht en positief verbaasd. Zelfs nog vooraleer de eerste campagne op start komt, zijn er maw al positieve signalen voor een CD&V die nog maar net verlaten werd door de kartelpartner, wat normaal negatief had moeten afstralen op het Mechelse resultaat. Niet dus. Een goed teken.

Anderzijds is het pijnlijk te zien hoe in andere steden, zoals Lier en Antwerpen, de CD&V boegbeelden gesandwicht worden tussen andere kandidaten. Steden waar we dan nog full time schepenen leveren. Mensen die keihard werken in hun mandaat. Zoals Marc Van Peel zei: het is in de politiek niet altijd zo dat je beloond wordt voor je werk. Veel sterkte dus aan Guido, Marc en Philippe. Kwaliteit drijft uiteindelijk nog altijd boven.

En bovenal: wij gaan verder werken aan de toekomst van Mechelen en Vlaanderen, vanuit onze christen-democratische overtuiging en kracht. Dat het prille nationale succes van Wouter Beke daar een belangrijke rol in zal spelen, en op termijn moet afstralen op de lokale stedelijke resultaten, is inderdaad duidelijk. Maar ook lokaal blijven we keihard werken. Van onze politie-enquete, over onze vragen rond de bizarre sluiting van de stadsfeestzaal, tot onze oproep om de financiële toestand van Mechelen te saneren. Van onze oproep voor een gratis huisvuilophaling, over onze voorstellen voor parkeren per minuut, tot onze visie op een betere, meer gespreide uitvoering van openbare werken. En nog zoveel meer. Van de Tervuurse steenweg over Nekkerspoel tot in alle fusiegemeenten, kortom over het ganse grondgebied van Mechelen.

Wie graag wil meewerken aan de stad van de toekomst, ten dienste van de Mechelaars, is welkom in CD&V Mechelen. Een telefoontje, een emailtje, een signaal. Het volstaat. Want Mechelen is van ons allemaal. En wordt gemaakt door ons allemaal.

PS

Wil iemand dit stukje even doorspelen aan bakker Vanderbeek? De man kent immers naar eigen zeggen Inge Vervotte niet, kent mij niet, kent niemand van de oppositie. Misschien tijd dat hij een minimale inspanning doet, en de alternatieven in Mechelen leert kennen? Iemand zei ooit "Inspraak zonder inzicht leidt tot uitspraken zonder uitzicht".

Mogen we weten wat er gebeurd is in de oude stadsfeestzaal?

Category: Blogs 2011
Created: Saturday, 08 October 2011

Oude stadsfeestzaal_voor_webstekDe tentoonstelling in de oude stadsfeestzaal is onmiddellijk gestopt omwille van mogelijke asbestproblematiek. Er wordt een onderzoek ingesteld naar de situatie.

Maar wat kan er nu plots aan de hand zijn? Het stadsbestuur kent deze problematiek immers al lang (of zou hem moeten kennen). Elke deskundige van de stad weet dat in de producten van de fabrikant Eternit of zijn concurrentie tot pakweg een goeie 10 jaar terug asbest aanwezig was bij de productie van golfplaten, dakleien, gevelbekledingen, brandwerende platen, rioolbuizen, schouwbuizen, wandbekledingen, enz. Het dak van de oude stadsfeestzaal dateert van voor 1995. De aanwezigheid van de asbest is bijgevolg al langer bekend, ook bij de opstart van de tentoonstelling. Dergelijke zaken moet het stadsbestuur dus niet meer laten onderzoeken.

Behalve bij blootstelling, versplintering etc. is die aanwezigheid van omsloten asbest ook niet gevaarlijk. Er is maw net zoveel gevaar als in alle woningen in Mechelen waar dakbedekkingen en bekledingen met asbestcementmaterialen zijn gebruikt, dit is allicht zowat 60 % van de woningen in Mechelen. Waaronder allicht mijn eigen woning. Gaat men deze dan plotseling onbewoonbaar verklaren? Natuurlijk niet. Net omdat het op zich niet gevaarlijk is.

Dit doet dus vragen stellen bij de beweegredenen van deze plotse sluiting. En die vragen moeten voor mij een antwoord krijgen. In het bijzonder: wat is er gebeurd dat deze plotse opwelling van paniek veroorzaakt heeft? Heeft er een incident plaats gevonden? Zo ja, waarom wordt dat dan verzwegen? Of heeft de jarenlange verwaarlozing van dit prachtige gebouw tot blootstellingen geleid? Zo ja, waarom wist men dat dan niet bij aanvang van de tentoonstelling?

En indien noch een incident, noch de verwaarlozing een oorzaak zijn, waarom dan deze plotse paniek voor een in principe ongevaarlijke situatie?

Hopelijk niet om een veel te dure firma te kunnen inhuren onder het motto "gespecialiseerd" ipv een normale firma die mits eenvoudige voorzorgsmaatregelen eveneens de werken voor het verwijderen van de asbest kan uitvoeren.

Vele vragen. Wanneer de antwoorden?

 

Gelukkig zijn is geen zero sum game

Category: Blogs 2011
Created: Saturday, 01 October 2011

In de economie spreekt men van een "zero sum game" als je alleen kan winnen ten koste van de andere. Politiek is een voorbeeld van zo'n "zero sum game": als de ene partij een zetel wint, moet een andere partij er eentje verliezen. Wel, soms heb ik de indruk dat er mensen zijn die denken dat "gelukkig zijn" ook zo'n "zero sum game" is: als de ander gelukkiger wordt, word ik ongelukkiger, is dan de redenering.

En ja, qua belastingen kan dat nog kloppen ook. Al de belastingen die dienen om wegen aan te leggen, kunnen niet naar armoedebeleid gaan. Al de middelen die naar sportinfrastructuur gaan kunnen niet naar cultuur gaan. En omgekeerd. En alles wat naar studietoelagen gaat komt niet in gezondheidszorg terecht. Een euro kan maar één keer uitgegeven worden. Het is dan ook logisch dat er een robbertje politiek "gevochten" wordt om de politieke keuzes te maken die de middelen drijven naar wat je als politieke partij belangrijk(er) vindt.

Maar wanneer het enkel gaat om het gelukkiger maken van anderen zonder dat het geld kost, zou je toch verwachten dat niemand daar graten in ziet? Dat dit geen onderwerp is van politieke ruzie? Of als je zonder extra geld uit te geven iemand anders minder miserie kan bezorgen, dan voel je je toch niet slechter? En toch. Toch reageren mensen soms vijandig op zo'n situaties. Neem nu het ritueel om iemand te begraven. Lijkt me toch niet erg dat iemand anders dat op zijn manier doet, zolang ik het op mijn manier kan blijven doen? Toch? Dat is exact wat we voorstellen ivm de begraafplaatsen. Wel, je houdt het niet voor mogelijk wat je hierover als reacties krijgt.

Een aantal mensen is terecht bekommerd, vraagt verduidelijking, zoekt naar argumentatie. Vragen zoals "blijft de scheiding van kerk en staat bewaard?" of "worden de hygiëne voorschriften gerespecteerd?" (antwoord telkens: ja, natuurlijk). Of nog: "komt er een positieve discriminatie met eeuwigdurende concessies enkel voor moslims ?" (antwoord: nee, natuurlijk niet). Terechte vragen. Fijn. Zo hoort het.

Maar wat je uit extremistische hoek allemaal te lezen krijgt op je email, je houdt het niet voor mogelijk. Wat goed is voor "de vijand" (dat moet dan wel de gelovige moslim zijn veronderstel ik?), is per definitie slecht voor "ons" (wie dat dan ook is, want ik merk bv grote tegenstellingen in dit dossier tussen vrijzinnigen en katholieken). Eentje wilde zelfs het begrip "Mechelaar" beperken tot wie er al generaties woont of zich perfect aanpast aan diegenen die hier al generaties wonen. Oei, mijn vader komt uit Brussel, mijn moeder uit Veurne en mijn vrouw komt uit Limburg. Hopelijk mogen ze blijven. En hier ooit begraven worden....

Nee, "gelukkig zijn" is geen zero sum game. "Gelukkig" maar. Als ik mijn kinderen gelukkig zie, word ik zelf ook gelukkiger. Als ik mijn vrouw gelukkig zie, word ik zelf gelukkiger. Als ik mijn ouders, zus, familie, vrienden gelukkig zie, word ik zelf ook gelukkiger. Als ik Mechelaars gelukkig zie, word ook ik gelukkiger. Dus ook als ik Mechelse moslims gelukkig(er) zie. Maar blijkbaar geldt dat niet voor iedereen in de politiek. Blijkbaar hebben sommigen een "vijand" nodig die ze "ongelukkig" moeten maken om zelf gelukkig te kunnen worden. Ik vind dat raar. En naar.

 

Het is zo mooi mijnheer

Category: Blogs 2011
Created: Saturday, 24 September 2011

Mechelen voor_webstekMechelen is de voorbije jaren mooier geworden. Daar is veel werk in gekropen. En heel veel geld.

Ik herinner me nog levendig de discussies die ik voerde nav de coalitievorming 2000-2006. De vraag waar we het geld gingen halen om zoveel moois te doen? Besparen dus. En de overdracht van het onderwijs bracht ook wat ademruimte. Zuinig zijn hier, om te investeren daar. Gelukkig investeerde ook Vlaanderen de voorbije tien jaar massaal in alle centrumsteden. Mechelen kreeg zijn deel, en investeerde. Met succes.

Nooit is zoveer verbeterd in Mechelen, als in de periode 2000-2006. Zelfs heel wat zaken die daarna pas ingehuldigd werden, zijn toen gelanceerd. Mechelen is die jaren mooier, aangenamer geworden. En ook vandaag is dit nog te zien. Mechelen is een aangename stad. En dat moet zo blijven.

Net daarover maak ik me oprecht zorgen. De vraag "waar we het geld gaan halen" wordt vandaag immers systematisch beantwoord met "uit de spaarpot". De cijfers liegen niet. De terugval is ingezet. Wie al het geld opsoupeert, kan niet blijven investeren. In het straatbeeld is dat nog niet zichtbaar. Maar in de cijfers staat het schreeuwend zichtbaar. En elke dag luider en luider. Zo bengelt Mechelen zelfs niet meer aan de staart van het peloton waar het financiële buffers betreft. Mechelen is gewoon uit het peloton gelost. Platten band of zo. Maar in elk geval dramatisch. En dat op een moment dat er grote crisissen dreigen, en buffers wel eens noodzakelijk zouden kunnen zijn.

Mechelen is een aangename stad. En dat moet zo blijven. Om dat toe te laten, moeten ook de cijfers aangenaam blijven. En moet er dus absoluut bespaard worden in de begroting van volgend jaar. Zoals de Fransen zeggen: "Reculer pour mieux sauter", even achteruit stappen om opnieuw verder te springen. Nu besparen, om opnieuw te kunnen investeren. Geen zotte kosten.

Athene is een mooie stad. En Mechelen is een mooie stad. Maar Mechelen mag het Athene aan de Dijle niet worden. De begroting voor 2012 wordt dus een grote uitdaging.