Login
Facebook Twitter LinkedIn Share

Raak-gezegd-of-geschreven
   "Vaagheid is het masker van de leugen"

     

Kleinere kieskringen, geen federale!

Categorie: Blogs 2014 Gepubliceerd: zondag 23 februari 2014
Facebook Twitter LinkedIn Share

federale kieskring voor webstekOm de zoveel tijd, als betrof het een vast ritueel, wordt de zogeheten "federale" kieskring opgevoerd. Alsof het over een democratisch deficit zou gaan dat deze niet bestaat. Terwijl het debat, voor zo ver nodig, over iets helemaal anders zou moeten gaan. Maar daar naar het einde van dit stukje meer over. Eerst toch even over dat federale monster van Loch Ness.

Toegegeven, bij een eerste lezing van enkele populistische slogans bekt een federale kieskring lekker. We zouden dan immers "ook" voor Di Rupo kunnen kiezen. Wat een geneugte van de democratie! En alle Belgen zouden voor de Belgische parlementsleden kunnen kiezen. Klinkt logisch, toch?

Alleen: in geen enkel (u leest het goed) federaal land bestaat dit. Dus zo vanzelfsprekend is het dan toch niet. Bovendien pleiten de pleitbezorgers van de federale kieskring eigenaardig genoeg nooit voor een Vlaamse kieskring waar het het Vlaams Parlement betreft. Dat maakt de argumentatie een beetje verdacht. Op zijn minst.

En terecht. Want natuurlijk zit er louter partijpolitieke berekening achter die federale kieskring. Het zijn niet toevallig de partijen die sterker zijn in Wallonië dan in Vlaanderen die er voor pleiten: de rode en blauwe lilliputters in Vlaanderen hebben er graag een groot broertje of zusje bij in Wallonië om toch meer macht te verwerven. De zekerheid dat er geen Waalse tegenhanger voor N-VA is in Wallonië, en de vaststelling dat het met het CdH ook niet zo fantastisch gaat, maakt de drang om sommetjes over de taalgrens te kunnen maken bij paars en groen alleen maar groter. En omgekeerd zullen ook diegenen die tégen de federale kieskring zijn deze sommetjes al gemaakt hebben, maar dan met de tegenovergestelde conclusie, want met tegenovergestelde belangen.

Het is dan ook geen toeval dat de voornaamste objectieve redenering tegen de federale kieskring nauwelijk aan bod komt: het feit dat een te grote kieskring de verbondenheid tussen enerzijds kiezer en anderzijds kandidaat of verkozene verlaagt. Gewoon omdat de afstand te groot wordt, de populatie te talrijk. Dat was trouwens al het grote argument tegen de provinciale kieskringen die door paars werden ingevoerd (vroeger kozen we nog per arrondissement). Het is des te meer het argument tegen een Vlaamse, federale of Europese kieskring.

Meer nog, niet alleen wordt de afstand groter tussen kiezer en gekozene, maar net dat feit geeft bovendien opnieuw (gevaarlijk) veel macht aan de media. Want hoe kan je een kandidaat nog kennen in een kieskring van 11 miljoen Belgen of 6 miljoen Vlamingen? Via de media natuurlijk. Het is al lang niet meer de volksvertegenwoordiger die je van de eigen regio kent en waar je dus zelf een mening over kan vormen. Het is de mediafiguur, wiens imago bepaald wordt in en door de media. Bitch of stoeipoes, vrolijk of zuur, vlotjes of stijf, positief of negatief, zakelijk of voluntaristisch, het zijn stempeltjes die men al gauw op mensen plakt en waar de media graag mee omspringen. En waar je dus niet meer van af geraakt eens je ze hebt. Tenzij mensen je écht kennen. Maar dat lukt dus niet in een kieskring van 6 miljoen mensen. Het lukt zelfs nauwelijks of niet in een provinciale kieskring.

Het debat dat vandaag gevoerd wordt is dan ook een totaal verziekt en verkeerd gekozen debat. Verziekt omdat het lijkt dat wie confederaal of Vlaamsgezind is tegen een federale kieskring moet zijn, en wie unitarist of Belgicist is voor een federale kieskring moet zijn. Verkeerd omdat dit niet het debat is dat we moeten voeren. Het échte debat dat in deze context een discussie waard is, is hoe we de kieskringen terug klein genoeg kunnen maken om de verbondenheid tussen kiezer en kandidaten of verkozenen opnieuw te vergroten. Maar kieskringen verkleinen, verkleint meteen ook de macht van de media. Niet te verwonderen dus dat dit argument in diezelfde media nauwelijks aan bod komt...



 

© Karel Van Butsel 2004 - 2014
karel.van.butsel@skynet.be

Website by COMITO Consulting bvba