Login
Facebook Twitter LinkedIn Share

Raak-gezegd-of-geschreven
   "Vaagheid is het masker van de leugen"

     

Scheiding van middenveld en staat

Categorie: Blogs 2014 Gepubliceerd: donderdag 29 mei 2014
Facebook Twitter LinkedIn Share

vermogensbelastingOoit echt meegemaakt: een lokaal Mechels verkozene van de toenmalige CVP die tegen me beweerde (toen ik lokaal voorzitter was) dat ze geen CVP-mandataris was, maar een ACW-mandataris, die even goed op de lijst van Agalev had kunnen verkozen worden. Die uitspraak viel bovendien op een moment dat we als CVP-afdeling Mechelen bloeiden en groeiden, en er stilaan in lukten de vrijwilligers oprecht inspraak te geven. CVP-vrijwilligers dus. Die wel geholpen hadden om betrokkene via de CVP verkozen te krijgen, maar in ruil blijkbaar geen CVP-verkozene kregen, maar een verkozene van een organisatie die niet deelnam aan de verkiezingen.

Aan die anekdote moest ik denken toen ik het pleidooi vanuit ACW/ACV-hoek hoorde voor een vermogenstaks. Alle respect voor hun mening. Maar indien ze dat politiek willen forceren, moeten ze deelnemen aan de verkiezingen. Zoals SP.a of Groen!. Dan zien we onmiddellijk hoeveel draagvlak er is voor dit voorstel.

Ik vind het alvast een dom voorstel (let op, het gaat niet eens over een belasting op meerwaarde van vermogen, maar gewoon op bezit van vermogen). En wel om drie redenen.

  • Het zal nooit echt lukken de superrijken te strikken als die het zelf niet willen (remember Frankrijk). Deze maatregel zal dus opnieuw vooral de spaarzame middenklasse treffen, ten voordele van wie verspilt of minder economische meerwaarde levert.
  • Het is principieel onlogisch bezittingen die reeds veelvuldig belast zijn nog maar eens te belasten, gewoon omdat ze bezit zijn.
  • Er zijn al veel (te veel) vermogensbelastingen.

Enkele voorbeelden van dit laatste. 

  • Vandaag is er al een vermogensbelasting op onroerend goed, zelfs op een eerste huis ('kadastraal inkomen' heet dat verbloemend). Allemaal superrijken?
  • Mensen die hun ganse carrière aan pensioensparen gedaan hebben en die hun pensioen in de vorm van kapitaal uitbetaald krijgen ipv in de vorm van een maandelijkse rente, betalen op het moment van uitbetaling al een belasting. Allemaal superrijken?
  • Ten slotte: de belasting op erfenissen is nu als schandalig hoog. Allemaal superrijken?

Er zijn dus minstens drie redenen die deze vermogensbelasting tot een echte miskleun maken. Maar bovendien is het totaal in tegenstrijd met de verkiezingsuitslag in Vlaanderen.

Vooral dit laatste ontlokt me toch wat bedenkingen bij de timing van deze uitspraken. Het is alsof men vanuit een bepaald middenveld de verkiezingsuitslag wil negeren, en een bepaalde coalitie wil onmogelijk maken.Hun goed recht natuurlijk. Ware het niet, en zo kom ik terug bij het verhaal van de "ACW mandataris" uit Mechelen, dat personen blijkbaar soms beide petjes dragen (verkozen politicus én vertegenwoordiger van het middenveld), en daarbij hun instructies eerder uit de middenveldsorganisatie blijken te krijgen dan uit de partij voor dewelke ze door de kiezer verkozen zijn. Althans in het Mechelse voorbeeld. Waarom zou dat elders anders zijn?

Op dat moment, op het moment dat men als middenveldorganisatie "eigen" mandatarissen wil die enkel de "eigen" verzuchtingen volgen, moet men als organisatie deelnemen aan verkiezingen, en niet infiltreren in een politieke partij met vazallen die niet de partij-ideologie maar blind de middenveldorganisatie volgen.

Betekent dit dat de middenveldorganisaties geen invloed mogen uitoefenen? Neen, wel integendeel. Ik ben een groot fan van de invloed van Natuurpunt, ACW, Unizo, VOKA, ABVV, Testaankoop, Davidsfonds, VVB en andere middenveldorganisaties. Toch in de mate dat die gebaseerd is op de (ontegensprekelijk aanwezige) competentie, gespecialiseerde kennis en representativiteit van deze middenveldorganisaties. Ik vind het bovendien absoluut noodzakelijk dat politici goeie contacten hebben en onderhouden met deze organisaties, en er ook oprecht naar luisteren. Participatie van de burger op een georganiseerde manier is een absolute meerwaarde. Maar ik vind niet dat deze organisaties in de plaats van de verkozenen des volks mogen treden, of erger nog, verkozenen des volks als de "hunne" mogen beschouwen. Op dat moment wordt het gevaarlijk, en wordt belangenvermenging bijna structureel onvermijdbaar.

De kerk was of is misschien wel de grootste middenveldorganisatie ter wereld. De Franse Revolutie heeft ons geleerd dat kerk en staat gescheiden moesten worden. Ik vrees dat we vandaag nood hebben aan een Vlaamse Revolutie. Om ons te leren dat middenveld en staat ook gescheiden moeten worden. Niet in hun onderlinge en bevruchtende participatieve dialoog. Wel in de machtsuitoefening. Die moet transparant zijn voor de burger.

Een verkozene is verkozen vanuit het programma en de ideologie van een partij. Niet vanuit het programma of de ideologie van een middenveldorganisatie. Ook als haar ideologie nauw aansluit bij een partij-ideologie. Maar zeker als ze er van afwijkt. Zoals in het voorstel van de vermogensbelasting.

 

 

 

© Karel Van Butsel 2004 - 2014
karel.van.butsel@skynet.be

Website by COMITO Consulting bvba