Login
Facebook Twitter LinkedIn Share

Raak-gezegd-of-geschreven
   "Vaagheid is het masker van de leugen"

     

Olympische gedachte

Categorie: Blogs 2010 Gepubliceerd: zaterdag 31 juli 2010
Facebook Twitter LinkedIn Share

Ooit mensen uit Hong Kong zien juichen en dansen samen met Zuid-Afrikanen, Australiërs, Duitsers, Amerikanen, Denen, Belgen of Hongaren? De voorbije dagen was het allemaal te zien op het WK rope skipping in het Engelse Loughsborough. Ik was er bij, en keek er geamuseerd en tegelijk aangenaam verbaasd naar. De springers waren de vedetten, maar ook de supporters stalen de show. Bij prestaties van de eigen teamgenoten was het enthousiasme meeslepend en uitbundig. Maar bij glansprestaties van "tegenstanders" was het enthousiasme even groot. Blij zijn omdat iemand goed presteert, zonder bezorgd te kijken omdat het wel eens beter dan de prestatie van het eigen team zou kunnen zijn: in rope skipping kan het blijkbaar nog bij supporters. En ja, iedereen wint graag en gaat er voluit voor. Ontgoochelingen en vreugdeuitbarstingen bij de sporters en supporters zijn even groot als in gelijk welke andere topsport. Maar uiteindelijk is zo'n WK één groot feest. Afgerond met de zang van en voor de overwinnaar. De Brabançonne heeft zelden zo vaak op een WK geklonken als de voorbije week. En er werd meegezongen dat het een lieve lust was.

Met een kleine politieke noot doorheen mijn enthousiasme. Een gemiste kans toch voor het Vlaamse sportbeleid. Blijkbaar is het water tussen BLOSO en Brsf (Belgian Rope Skipping Federation) te diep om een degelijk beleid samen te kunnen uitstippelen. Jammer. Want met niets dan Vlaamse clubs uit België op dit WK, had Vlaanderen zich net als, en samen met, België mee op een WK-kaart van sympathieke topsport kunnen zetten, vanuit een confederale logica die beiden promoot. Een tip voor minister Muyters dus: zorg dat BLOSO en Brsf dringend opnieuw met elkaar praten en naar elkaar luisteren, zodat er een betere ondersteuning voor deze sport kan komen vanuit Vlaanderen. Want op heel het WK youth tournament was geen enkel land, ook de USA niet, zo sterk vertegenwoordigd als de Vlaamse clubs uit België.

Pech en plezier.

Ook pech en plezier gingen hand in hand. Hoezeer ze ook getraind hadden vooraf, en hoe goed de Belgische teams het ook deden, het team van mijn dochter heeft te veel pech gehad om een medaille te halen. Allergie-aanvallen, gewetste ellebogen, slaapgebrek, geen training op de gepaste ondergrond meer mogelijk, enfin, de ganse rimram van tegenvallers heeft er mee voor gezorgd dat haar team geen medaille behaalde. En misschien waren andere teams ook gewoon beter. Maar het heeft allemaal niet voor minder plezier gezorgd. En ook dat is de olympische gedachte. Hoe fantastisch is het niet daar al te kunnen aanwezig zijn. Deelnemen of winnen, je kent de slogan wel. En deelnemen was zeker in dit Youth Tournament veruit het belangrijkste.

Dus ook aan al die skippers uit de hele wereld die geen medaille mee brachten naar huis: proficiat, dit was jullie tornooi, en jullie hebben er samen met de fantastische supporters uit alle landen een schitterende happening van gemaakt. Om fier op te zijn. Een les voor al die zogeheten professionals die het licht in andermans ogen niet gunnen. En een voorbeeld van grensoverschrijdende samenhorigheid en tolerantie. De toekomst van de wereld ziet er goed uit als het van deze jonge mensen af hangt. Het stemt me hoopvol. Proficiat.

 

© Karel Van Butsel 2004 - 2014
karel.van.butsel@skynet.be

Website by COMITO Consulting bvba