Login
Facebook Twitter LinkedIn Share

Raak-gezegd-of-geschreven
   "Vaagheid is het masker van de leugen"

     

Drama

Categorie: Blogs 2010 Gepubliceerd: zaterdag 27 februari 2010
Facebook Twitter LinkedIn Share

 

De ramp van Buizingen, verschrikkelijk. Het sociaal drama van Carrefour, erg pijnlijk. De aarbeving in Chili, rampzalig. Je zou er de moed bij verliezen. Maar dat is nu net dé grote fout die we niet mogen maken.

En hoop

En nee, nooit zullen alle drama's verdwijnen. Daar kan niemand voor zorgen, zelfs God niet. Pijn en dood horen bij het leven zoals Liefde en geboorte... Of zoals werk en vooruitgang. Dát moet onze reactie zijn. Werken aan vooruitgang. Daarom verheugt het me dat de federale regering hoopvolle nieuwe initiatieven neemt om de veiligheid op het spoor te bevorderen na de ramp in Buizingen. Daarom bewonder ik de volharding van de Vlaamse regering in het al jaren schijnbaar hopeloze dossier van Opel Antwerpen, met hoop voor de werknemers tot gevolg. Daarom bewonder ik de inzet en de efficiëntie van de hulpverleners in Haïti (B-Fast), maar ook in Buizingen en elders. Daarom stoort het me zo dat het stadsbestuur een oneindig fatalisme aan de dag legt bij het verlies aan werkgelegenheid in de Mechelse vestiging van Carrefour.

Fatalisme is uit den boze.

Natuurlijk is het paarse stadsbestuur niet verantwoordelijk voor mismanagement of de malaise bij Carrefour België. Maar de Vlaamse regering had ook geen "schuld" aan het dreigende débacle in Antwerpen. De Vlaamse regering heeft echter álle hefbomen aangewend om het onmogelijke te blijven proberen. In Mechelen heeft paars daarentegen zowel met het parkeerbeleid, het fiscaal beleid, als het mobiliteitsbeleid in het algemeen de Mechelse bedrijven, en de Carrefour vestiging in het bijzonder, het leven extra moeilijk gemaakt. De recente strapatsen rond de randparkings zullen het bovendien niet gemakkelijker maken een overnemer te vinden, indien men daar al zou naar streven. Wat men trouwens zou moeten doen.

Het is dan ook een regelrechte schande dat paars Mechelen de handen gewoon in de lucht gooit. Erger nog, mijn oproep om er toch iets aan te doen in de gemeenteraad werd hooghartig weggehoond, bewust verkeerd geciteerd, en ten slotte genegeerd. Men wil blijkbaar de mensen niet helpen. Het in het belachelijke trekken van de link tussen het parkeerbeleid en de sluiting werd door het personeel van Carrefour zelf, door het Mechels Mobiliteitscomité dat zich met die problematiek bezig houdt, en godbetert door LDD tegengesproken. Heel Mechelen gaf ons gelijk. Maar de meerderheid bleef de zaak weglachen, met de hooghartigheid van de tsaar vlak voordat het volk het paleis in nam...

Het recht op domheid

En dan was er op diezelfde gemeenteraad ook het Vlaams Belang. Ze moesten zo nodig ook nog iets zeggen. Jammer, vooral voor henzelf, en sommigen onder hen in het bijzonder. Want het recht op domheid zou soms beter samen gaan met de plicht tot zwijgen. Maar in een democratie willen we het zo ver natuurlijk niet drijven. Laat ons vechten om zelfs die mensen te laten spreken, en hen zo toe te laten hun domheid te etaleren. En laat ons hopen dat dit dan ook geregeld op die manier aan de publieke opinie wordt gerapporteerd door de aanwezige journalisten. Want Mechelen verdient echt wel beter.

© Karel Van Butsel 2004 - 2014
karel.van.butsel@skynet.be

Website by COMITO Consulting bvba