Van BOB en ROGER

Category: Blogs 2012
Published: Saturday, 29 December 2012
 

pro mille_verlagen_-_voor_webstekIn Saudi-Arabië mogen vrouwen geen auto rijden. En zijn er minder ongelukken dan in België. Dus laten we ook hier de vrouwen verbieden auto te rijden. Dan zullen er ook hier minder ongelukken zijn.

Of nog eentje: ik kan in mijn kostuum, mijn kostuum kan in mijn valies, dus ik kan in mijn valies.

Dat is zo ongeveer het niveau van de redenering rond het repressieve scandinavische model. In Scandinavië is er een repressief model rond alcohol in het verkeer. In Scandinavië zijn minder accidenten. Laten we dat repressieve model dus gewoon kopiëren. Einde redenering, alles opgelost.

Tiens, zou snelheid er dan niks meer mee te maken hebben? Of wegendichtheid, of bevolkingsdichtheid? Of misschien wel infrastructuur? Of nog, vermoeidheid? Of wie weet wel machogedrag, bedoeld om indruk te maken? Of medicijnen?  Of te luide muziek? (daarom trouwens dat de controles begonnen met WODCA, weekendcontroles). Of leeftijd, of visuele of auditieve handicaps? Of ....... Zoveel factoren die ook meegenomen moeten worden. Maar nee. Gewoon effe het repressieve Scandinavisch model over alcohol over pakken, nog wat de boetes verhogen, en klaar is kees. Toch?

We zijn trouwens al goed bezig in die richting. Op 1 januari gaan de boetes alweer omhoog. En sinds de weekendacties ("WODCA" - Weekend Ongevallen Door Controles Aanpakken) vervangen werden door massale alcoholcontroles op alle mogelijke momenten van de dag ("BOB" - Burgers Oplichten met Boetes), zijn allicht de "middag"-ongevallen ongelooflijk goed aangepakt. Alleen zei een wijs iemand ooit: "if it ain't a problem, don't solve it" (als iets geen probleem is, los het dan ook niet op). Misschien zou wat aandacht voor dit principe veel geld kunnen sparen, zelfs zonder aan veiligheid in te boeten? Misschien zou men de échte verkeersonveiligheid zelfs terug kunnen gaan aanpakken, ipv een boetebeleid te voeren voor de  staatskas? Als zelfs de politie het al zo zegt..... (cfr de commissaris van Asse)

Overigens vraag ik me af of diegenen die vol liefde over het Scandinavisch model schrijven de gevolgen van dat model in zijn totaliteit wel kennen. Niet allemaal zo fraai hoor, daar in Scandinavië. Nogal koud allemaal, en dan heb ik het niet over het weer. Maar dit geheel ter zijde. Geef mij dus maar het Rijnlandmodel.

Roger Blanpain praat vandaag over datzelfde Rijnlandmodel. Vandaag in GvA een pakkend dossier. Grijpt naar de keel, met staalharde argumenten.

Over hoe de vakbonden hun geloofwaardigheid verloren, en daardoor niet meer representatief zijn, hoewel ze ook vandaag absoluut noodzakelijk zijn. Als ze zouden doen wat ze zouden moeten doen ten minste: actie voeren rond échte solidariteit en sociale zekerheid. En niet voor particuliere belangen.

Over hoe het superkapitalisme het zover drijft dat onze sociale dieperik dreigt. En hoe enkel Europa daar een zinvolle barrière tegen zou kunnen opwerpen. Maar het niet doet. Omdat solidariteit niet meer bestaat, maar het enkel gaat over "mijn job en mijn geld". Zelfs bij sluitingen betoogt men niet meer uit solidariteit, maar wel voor de eigen job en welvaart. Vakbonden worden daarbij nog enkel misbruikt voor de eigen belangen van de getroffen werknemers. Zij betogen om een fabriek "hier" te houden, niet samen met hun collega's elders over betere arbeidsvoorwaarden. En die vakbonden laten zich daar nog in meeslepen ook.

Maanden geleden schreef ik al een blog over de noodzaak voor de vakbonden om hun belangrijke rol te herdefiniëren. Zonder simplismen, zonder het eigenbelang van de eigen organisatie, en zonder taboes. Maar met één doel voor ogen: solidariteit en broederlijkheid opnieuw aanvaardbaar, gewenst en realistisch maken. Het wordt de hoogste tijd.

Vandaag is er dus de striemende analyse van Blanpain om ons wakker te schudden rond ons sociaal model. Even scherp en zeker even belangrijk als de opmerkingen van De Wever over de koning. Maar met eenzelfde achtergrond: machtigen mogen niet onaantastbaar zijn, noch omwille van hun geld, noch omwille van hun geboorterechten.

Eén element miste ik wel wat. Een ethische aspect in zijn analyse. Alsof alles wat toegelaten is, ook effectief moet gebeuren. Daartegenover staat de mooie uitspraak: "Macht hebben en ze niet misbruiken, dat is pas beschaving".  En ook omgekeerd: als het om een thema van algemeen maatschappelijk belang gaat, en niet over eigenbelang, moet ook burgerlijke ongehoorzaamheid uit ethische overwegingen kunnen. Af en toe moeten we daarbij uit onze "vanzelfsprekendheden" gesleurd worden. Wat iedereen "natoetert" moet in vraag gesteld kunnen worden. Iemand als Roger Blanpain kan dit in alle onafhankelijkheid, en dat is een ongelooflijke luxe. En een troefkaart. En vooral een reden om héél goed te luisteren naar wat hij schrijft. Ik zou mijn kinderen immers graag in een menselijke, sociale en ethische wereld zien opgroeien. Europa moet daarin het voortouw nemen, en die wereld mee gestalte blijven geven. Vanzelf zal dat niet gaan. Het is dus ons aller plicht daaraan mee te werken. In solidariteit en broederlijkheid.

"Alle menschen werden brüder", is dat niet het Europees volkslied? 

Mijn allerbeste wensen voor een gelukkig 2013. Schol. En hou het veilig.

Zalig Kerstfeest en gelukkig 2013

Category: Blogs 2012
Published: Monday, 24 December 2012

Kerststal voor_webstekOngeveer 2012 jaar gelende werd een baby geboren. Vanaf die geboorte tot zijn dood zou hij ons nadrukkelijk wijzen op het belang van de eenvoud in het leven en ons overtuigen elkaar graag te zien, tot het uiterste toe. Een kleine 2000 jaar later zijn we daar met zijn allen nog niet echt in gelukt. Maar elk jaar rond Kerstmis, de geboortedag van die baby, proberen we toch het beste in elkaar te zien, even rustig te worden in onze dagelijkse rat race, en na te denken over het leven, misschien zelfs even stil te staan bij wie het minder goed heeft in onze wereld.

Daarom wens ik iedereen eerst en vooral een vredige en zalige Kerstavond, en een gans jaar met aandacht voor wie het moelijker heeft. En natuurlijk ook met heel veel en intens geluk over de eenvoudige zaken in het leven en vooral voor de mensen die écht belangrijk zijn in ieders leven.

Het ga elk van jullie goed, het allerbeste gewenst en heel veel geluk voor al wie je dierbaar is.

 

Over muziek in de Nekkerhal, en een volwassen politiek landschap

Category: Blogs 2012
Published: Sunday, 09 December 2012

In de Nekkerhal komt een musical. En dat brengt in 2014 extra geld op voor Mechelen. Goed voor de armlastige stadskas en dus voor ons allemaal. Minder goed echter voor wie dacht in 2014 zelf een evenement in de Nekkerhal te organiseren. Moeten daarom de bestaande evenementen per definitie voorrang krijgen? Niet noodzakelijk, meer nog, de musical kan een fijne vernieuwing inluiden voor deze oorspronkelijk als groentenmarkt voorziene hal.

Respect voor de vroegere klanten is dan weer wél aan de orde. Want we willen hen graag terug verwelkomen na 2014. Respect voor de huidige klant, en hem helpen bij het organiseren van zijn evenement in 2014, het is de opdracht van de vzw rond de Nekkerhal. Helpen bij de inrichting van tenten voor de Rommelmarkt op het domein, zou bijvoorbeeld zo'n blijk van respect voor jarenlange klantentrouw kunnen zijn. Zoiets moet mijns inziens bespreekbaar zijn.

De kritiek dat Studio 100 in handen is van de schoonbroer van Bart Somers is dan weer een beetje flauw. Want wat is het alternatief? Een goed dossier niet uitvoeren omdat mensen familie zijn van elkaar?  Het dossier moet gewoon op zijn merites beoordeeld worden, niet op de familiale banden van de ene of de andere. Dat schoonbroers niet zelf de onderhandeling met elkaar voeren, kan ik begrijpen. Maar een dossier louter beoordelen op familiale banden is een beetje kort door de bocht. Wat niet belet dat iedereen (extra) waakzaam mag blijven.

Intussen is ook in Antwerpen het  coalitieakkoord rond. En of dit nu een goed of een slecht akkoord is, één ding wordt hierdoor wel duidelijk gemaakt: niemand wil N-VA het recht ontzeggen te besturen. In Vlaanderen zit N-VA in de regering, in de grootste stad van Vlaanderen levert ze de burgemeester. Elk Calimero gevoel kan nu dus verdwijnen: N-VA is een partij zoals de anderen, die bestuurt waar het kan en oppositie voert waar het moet. Met akkoorden gebaseerd op compromissen, akkoorden die soms sterk op hun programma gebaseerd zijn (zoals in Antwerpen allicht), en soms met het programma van een andere partij als initieel uitgangspunt van de onderhandelingen tot stand kwamen (zoals in Mechelen).

De volwassenheid in de relaties met N-VA kunnen de volwassenheid van het politieke landschap in Vlaanderen alleen maar ten goede komen: iedereen die op gelijke basis met elkaar praat. Volwassen partijen onder elkaar. Veel succes alvast aan alle gemeentelijke bestuurders de komende zes jaar.

 

De staat van genade zal niet lang duren.

Category: Blogs 2012
Published: Sunday, 02 December 2012
 

Coalitiefoto voor_webstekDe nieuwe coalitie kan starten op 1 januari. In een staat van genade, zoals dat altijd gaat met nieuwe coalities. Een prille liefde is altijd mooi. Zo hebben we ook binnen CD&V Mechelen het bestuursakkoord unaniem goedgekeurd. Althans, datgene wat we er van wisten. In feite meer uit 'liefde', meer als "motie van vertrouwen" in onze mandatarissen, dan op basis van de volledige tekst. Prille liefde is immers "blind", heeft een "blind vertrouwen". Daar is trouwens niks mis mee. En dat geldt dus ook binnen CD&V Mechelen.

Maar hoe lang zal de staat van genade voor de opstartende coalitie duren? In de feiten is ze immers nu reeds aan het werk: de SP.a heeft namelijk zelf besloten nu reeds voluit oppositie te voeren, zelfs vanuit de nog bestaande meerderheid. Zowel in de OCMW raad, als in het stedelijk beleid. Lang zal het de nieuwe coalitie dus niet gegund zijn om op haar verkiezingslauweren te rusten.

Meer nog, de heikele dossiers komen er al aan. En SP.a voert al volop oppositie. Twee voorbeelden: mobiliteit en rusthuizen.

Mobiliteit eerst. De schijnbare vrijblijvendheid van een uitspraak als "uitbreiden van de autoluwe binnenstad" wordt immers al snel controversiëler zodra het concreet wordt. Enkele voorbeelden. De IJzerenleen wil alvast niet zomaar een autovrij gebied worden, want mensen moeten ook "stop, koop, en keer terug" bezoekjes kunnen brengen. Een begrijpelijke discussie. Maar stel dat dit in de IJzerenleen toegestaan wordt, waarom zou dat dan niet even zo goed in de Bruul kunnen, zeker in het stuk tot het Hazestraatje (zoals de handelaars en hun klanten daar al sinds de invoering van de autoluwe binnenstad met veel zwarte vlaggen vragen)?

Of nog: in hoeverre is "autoluw" ook "autovrij"? En wat betekent het vereenvoudigen van de regeltjes (door de periodes dat auto's niet door mogen gelijk te trekken in de ganse stad)? Geldt dit dan ook voor de "permanente stop" op de IJzerenleen? Dat zou de logica zijn, maar is dat ook zo? Want dan is die natuurlijk niet meer "permanent". Behoorlijk wat vragen, die allemaal heldere antwoorden zullen vergen.

Den Bruul is trouwens nog onderwerp van een andere hevige discussie. Gelooft iedereen écht in zo'n langgerekte Bruul tot aan het station? En beseft iedereen dat zo'n langgerekte Bruul het handelscentrum van de stad zou verplaatsen naar die lange as (en dus deels naar de nieuwe stationswijken en weg uit het centrum)? Een zeer belangrijk dossier, met keuzes die zeer verregaande gevolgen kunnen hebben voor onze binnenstad. En versta me niet verkeerd, het is niet a priori een slecht plan. Maar toch ... best even nadenken vooraleer "blind" te doen! De manier waarop de autoluwe binnenstad werd ingevoerd in de vorige coalitie bewijst immers dat zelfs goede projecten alle draagvlak kunnen verliezen als ze op een slechte manier worden ingevoerd.

Een tweede dossier waarin de SP.a onmiddellijk oppositie voert, is het dossier van de prijsverhoging in de rusthuizen. Deze noodzakelijke prijsverhoging werd dus beslist in hun coalitie, maar met hun tegenstem. Door de nieuwe coalitiepartners samen. Noodzakelijk, omdat sociaal beleid asoaciaal wordt zodra het systeem onbetaalbaar wordt. Maar wanneer wordt daardoor een rusthuis voor het individu onbetaalbaar, en op die manier eveneens asociaal? Dit soort fundamentele vragen zal steeds weer opduiken. Het zegt iets over de onderwerpen waar we mijns inziens de komende jaren discussies over gaan krijgen.

Het belooft in elk geval een pittige legislatuur te worden. Van bij de start. De staat van genade zal niet lang duren. En dat is goed ook: zeker met een grote meerderheid is een inhoudelijke oppositie noodzakelijk. Laat ons daarom hopen dat diezelfde oppositie niet louter op rancune zal teren, maar op inhoudelijke meningen zal werken, zoals wij als kartel het 6 jaar geprobeerd hebben. Dat is trouwens ook in hun eigen belang, zoals wij hebben bewezen. Door onze inhoudelijke oppositie is het kartel na 6 jaar de grootste politieke "familie" geworden. Zelfs al is die familie niet meer "samenwonend", maar in verspreide slagorde opgekomen, dit resultaat bewijst wel dat een inhoudelijke oppositie rendeert voor de oppositie, veel meer dan een louter negatieve. Wie het niet gelooft, moet maar vergelijken met her resultaat van het Vlaams Belang. En dat ook de stad uiteindelijk beter wordt van inhoudelijke oppositievoorstellen, bewijst het invoeren van het sms parkeren, waar we als oppositie jaren op aangedrongen hebben, en dat er nu uiteindelijk gaat komen. Al moesten we daarvoor wel eerst een nieuwe coalitie krijgen ;-).

Duurzaam Mechelen, katholieken of Israel bashen en een C-attest: een boeiende week.

Category: Blogs 2012
Published: Saturday, 17 November 2012
 

Smart cities_voor_webstekIn Mechelen komt mogelijk een miljoenenproject rond "smart cities", mee gefinancieerd door Europa en privé partners. Schitterend! Een fantastisch project, waar we met zijn allen achter moeten gaan staan. Vorig jaar deze tijd al probeerde ik mijn partij er lokaal van te overtuigen (toen nog als oppositieleider) dit thema door een dergelijk project in Mechelen te ondersteunen. Meer nog, ik vond dit zo belangrijk dat ik oordeelde dat dit gerust een belangrijk verkiezingsthema mocht worden: duurzaamheid voor milieu, maar ook voor mobiliteit, zorgverlening etc. Want deze technologie opent mogelijkheden voor al deze domeinen. De tijd was er toen blijkbaar niet rijp voor. Nu gelukkig wel. En OK, de deadline valt misschien nog binnen de "oude" coalitie. Maar dit is zo belangrijk, zo toekomstgericht, zo essentieel dat we hiervoor, over alle grenzen van partijen heen, samen moeten gaan. Geen spelletjes, maar vooruit voor Mechelen. Hier moet een slim Europees duurzaamheidsproject komen.

Dan is het een beetje jammer dat jong-VLD net op dit moment oubollige "demonen" weer laat opwaaien door een zeer controversieel standpunt over de kerken en de kerfabrieken naar buiten te brengen. En het verwondert me, want zo ken ik die gasten eigenlijk niet. Misschien gewoon slechte timing of communicatie? In elk geval kan ik me niet voorstellen dat we als stad ons patrimonium zouden laten verloederen om ideologische redenen. Mechelen heeft nu eenmaal een geschiedenis die doorweven is van het christendom. Wie een fiere Mechelaar is, is fier op zijn geschiedenis en datgene wat Mechelen gemaakt heeft tot wat het nu is. En daar passen geen ideologische scherpslijperijen of "katholieken-bashen" bij. Goede en serene reactie van Walter, de toekomstige schepen van financiën van CD&V. Daar moet CD&V zich in haar geheel achter scharen.

Anderzijds moeten alle toekomstige schepenen ook wat voorzichtig zijn in wat ze zeggen en (op facebook) schrijven. Ik denk bv niet dat het zo'n goed idee is om als toekomstig schepen op facebook aan "Israël-bashing" te doen via cartoons, en dit tegen de officiële houding van het westen in. Uiteraard ben ik ook tegen oorlog. Maar ik weet niet wie, Israël of Palestina, ooit "begonnen" is. Ik weet ook niet of één van beide partijen meer "schuldig" is dan de andere. Ik weet wel dat het westen vandaag Israël steunt én Palestina menselijk helpt. En ik weet vooral dat het oorlog voeren moet stoppen. Liever vandaag dan morgen. Net daarom kan een publiek functionaris daar niet vrijblijvend cartoons over verspreiden. Zeker niet als schepen. Want een schepen, is schepen van "alle" Mechelaars. Ook diegenen die dan door hem "gebasht" worden...Een schepen zoekt geen schuldigen, maar oplossingen voor zaken die onder zijn controle vallen. Stel je maar eens voor dat (ik zeg maar iets) Bart De Wever op zijn facebook een tegenovergestelde cartoon zou gezet hebben, waarbij de schuld aan Palestina werd toegekend? Of pakweg Karim Van Overmeire? Toch iets om even over na te denken....

En dan was er deze week ook nog de discussie over het C-attest dat door de Raad van State een A-attest werd. Een hoog rechtscollege dat bepaalt of iemand geslaagd is: het is eens iets anders. Maar of het goed is? Geen kwaad woord over de Raad van State, zij heeft allicht haar werk gedaan. Maar moeten we nu in godsnaam naar een hoog rechtscollege om een examenresultaat aan te vechten? Daarom vind ik het idee van minister Smet om de beroepsmogelijkheid voor te behouden voor een onderwijsomgeving, niet zo slecht. Een beetje zoals de voetbalbond voor het voetbal (zie je het al gebeuren dat een voetballer die het niet eens is met een scheidsrechterlijke beslissing direct naar de Raad van State trekt ?).

Kortom, een boeiende politieke week met vele verhalen. Maar toch vooral onthouden dat in Mechelen een fantastische opportuniteit opdoemt met het "slimme" verhaal. En dat we daar met zijn allen moeten gaan achter staan. Want als dit lukt, wordt in onze stad een stukje toekomst geschreven. Een mooie toekomst, eentje met een A-attest.

Vernieuwing?

Category: Blogs 2012
Published: Sunday, 11 November 2012

kangoeroewonen voor_webstekKangoeroewonen. Het lijkt wel het meest recente wondermiddel voor de vergrijzing en het samen leven van jong en oud. Met voordelen voor iedereen, en nadelen voor iedereen. En dat kan het ook zijn. Maar moet de overheid dat nu écht allemaal regelen? Zijn we niet in staat om dit als volwassen mensen zelf te regelen, zonder bemoeienissen? Of moeten er weer fiscale voordelen aan vast hangen?

En is het wel zo nieuw? Ik zal je eens wat vertellen: in mijn jeugd woonde ik in de Adegemstraat, nummer 35 om precies te zijn. Mijn ouders hadden daar een apotheek, en een huis met één verdieping. Tot de ouders van mijn vader wilden verhuizen van de Van Benedenlaan... naar de Adegemstraat. En dus werd een verdieping toegevoegd. En kwamen mijn grootouders mee wonen in hetzelfde huis. Er was wel maar één ingang, maar als ik het goed begrijp zou het nu toch "kangoeroewonen" genoemd worden.

En plezant dat het was. Ik ging bv. op zaterdagochtend boven "ontbijten" als klein gastje... en dat was leuk, want er waren altijd "koekjes". En de koffiekoeken van de zaterdagnamiddag waren ook gemeenschappelijk. Regelmatig ging ik ook een avondje boven spelen bij "bomma" en "peepee" (zoals we ze noemden). Tijdens de ziekte van mijn grootvader was de zorg dan weer van "beneden" naar "boven". En eens mijn bomma alleen was gevallen, werd door mijn mama ook intensiever voor haar gezorgd. Een haringske hier of een stukske extra vlees daar. 

Natuurlijk zullen er ook wel nadelen geweest zijn. Natuurlijk zal iedereen wel eens op elkaars zenuwen gewerkt hebben. Natuurlijk is de privacy wat minder, of is de vrijheid van beslissen soms kleiner als je samen moet beslissen. En natuurlijk zal dat ook zo zijn in de moderne(re) vormen van kangoeroewonen. Maar het loont toch de moeite hier aandacht voor te hebben. Beschouw dit dus maar als een pleidooi om zo'n vormen van samen wonen mogelijk te maken. En niet door allerlei regeltjes van de overheid rond ruimtelijke ordening te beletten.

Maar dat is dan ook het voornaamste dat de overheid moet doen: vermijden dat ze kangoeroewonen moeilijk maakt. Want ik ben niet overtuigd dat de staat weer een actieve regulerende rol moet spelen in de manier waarop mensen hun leven inrichten. Laat de mensen eindelijk nog eens verantwoordelijkheid nemen voor zichzelf en hun geliefden. Sensibiliseer daar desnoods over. Maar geef er geen fiscale voordelen voor. Liefde of respect afkopen met overheidsgeld lijkt me in deze niet echt de beste oplossing. Mensen terug leren wat het is samen te leven, samen solidair te zijn en samen oplossingen te zoeken, zonder betutteling van de overheid: misschien moeten we daar terug wat meer aan gewend geraken.

 

Mijn dochter kent een crimineel

Category: Blogs 2012
Published: Saturday, 27 October 2012

Politie voor_webstekMijn dochter kent een crimineel. Enfin, misschien geen crimineel. Maar dan toch een "overlastjongere". Schorriemorrie zeg maar. Zit in het laatste jaar humaniora, zoals zij, en in dezelfde school. Heeft de euvele moed gehad zijn boterhammekes op te eten op de trappen van een kerk. Wie doet nu zoiets? Straffen die gast. 100 euro GAS boete. Dan mag hij nog blij zijn dat er geen gevangenis aan te pas komt. En liefst nog enkele middagen gemeenschapsdienst: opkuisen van kerktrappen of zoiets.

Natuurlijk is het bovenstaande cynisch bedoeld. Dit kan toch echt niet meer. Na de fietsers die hun rijbewijs voor de auto kwijt raakten omdat ze zo verantwoord waren niet met de auto te rijden nadat ze enkele glaasjes op hadden, nu de schooljongeren die "gepakt" worden omdat ze het tof vinden niet op café, maar op een trap hun boterhammekes op te eten.

De politie "verdedigt" zich. De Veemarkt is immers een plaats met veel "overlast". Vroeger noemden we dat een school. Maar ik begrijp het hoor, al die jongeren die in de weg lopen omdat ze opleiding volgen, het moet echt wel storend zijn voor al wie daar woont. Snel nog een camera plaatsen. Want "wie niets te verbergen heeft, kan daar toch niet tegen zijn". Zo kunnen we al die snoodaards nog sneller beboeten.

De waarheid ligt uiteraard ook een beetje in het midden. Natuurlijk moeten jongeren hun vuiligheid niet weggooien op straat. Maar ik denk eerlijk gezegd dat als de politie zich kan bezig houden met het pesten van jongeren die gewoon hun boterhammekes op aan het eten zijn, ze ofwel met te veel zijn, ofwel de verkeerde prioriteiten stellen. Dit zijn geen overlastjongeren. Dit zijn overlastagenten.

Goed dus dat de GAS-boetes geherevalueerd gaan worden. Das voor de nieuwe lichting (enfin, in het geval van CD&V dus ook de oude lichting :-)) gemeenteraadsleden. Maar hoe dan ook: zelf zit ik nog 2 maand in de gemeenteraad. En ik zal tot de laatste dag mijn plicht doen. Over dit onzinnig optreden wil ik dus op 6 november interpelleren op de gemeenteraad. Want dit kan echt niet meer. Mechelen mag geen verstikkende politiestaat worden. Wie jonge gezinnen wil aantrekken, moet "jong zijn" aanvaarden.

 

Vooruit kijken

Category: Blogs 2012
Published: Sunday, 21 October 2012

Scholen voor_webstekOK, we verschillen binnen CD&V Mechelen blijkbaar van mening over wat het geworden is: winnen tegen de peilingen of verliezen tegen de tegenstrevers. Het weze zo. Dat meningsverschil is niet het belangrijkste. Het belangrijkste is dat we kunnen leren uit de voorbije verkiezingen. En dus opnieuw sterker vooruit kunnen kijken. Daar gaat het over.

Vooruit kijken wordt in Mechelen bovendien een pak interessanter als we in de coalitie kunnen geraken. Dan kunnen we immers niet alleen "denken" hoe het moet, maar dan kunnen we het de komende zes jaar ook "doen". Dat we nu mee aan tafel zitten is dus een schitterende zaak. Volhouden zou ik zeggen. En degelijk onderhandelen. Over onze prioriteiten: veiligheid, een goed financieel beleid, mobiliteit, gezinsbeleid, onderwijs.... de dingen waar wij het verschil kunnen maken.

Zo heb ik deze week weer de schrijnende nood aan financiële middelen kunnen vaststellen voor het onderwijs in Mechelen. En heb ik de dag erna een begeesterende speech van Mieke Van Hecke mogen horen over de uitdagingen van het onderwijs in gans Vlaanderen. Zij stelde terecht dat elk maatschappelijk probleem tegenwoordig moet opgelost worden door "het onderwijs", waardoor de eindtermen niet langer een ondergrens zijn boven dewelke een pedagogisch project mag uitgebouwd worden, maar meer en meer een nauwelijks haalbare absolute grens die tot eenheidsworst moet leiden. Toch iets om over na te denken: steeds meer wordt verwacht van ons Vlaams onderwijs. Maar waar zijn de middelen?

Als je dan rondwandelt in pakweg het type 8 onderwijs te Mechelen, dan zie je dat de huidige middelen onvoldoende zijn om een goede infrastructuur voor leerkrachten en leerlingen (laat staan directies) te voorzien. Nochtans is zo'n onderwijs essentieel voor Mechelen.

Door de overdracht van het stedelijk onderwijs in de coalitie 2000-2006 is er bovendien een pak geld voor het onderwijs vrij gekomen. In het beleid voor de coalitie 2000-2006 hebben we destijds ook bekomen dat de helft daarvan in onderwijsprojecten over de netten heen zou ingezet worden. Die financiële middelen opnieuw voorzien: het is een strijdpunt voor CD&V om opnieuw op tafel te leggen bij de onderhandelingen. Althans, als je het mij vraagt. Want we doen niet mee "om er bij te zijn", maar om iets te doen wat belangrijk is. Dat is het typische van een beleidspartij.

Ik heb er alle vertrouwen in dat de CD&V onderhandelaars aan ons onderwijs zullen denken, en er terug een prioriteit van zullen maken. Ik heb er vertrouwen in, maar vooral: ik weet dat gans het Mechelse onderwijsveld op ons rekent. De vraag hoe groot we als partij gebleven zijn na de verkiezingen is dan ook minder belangrijk dan de antwoorden die we kunnen geven aan de noden van de Mechelaars. Daar moeten we nu aan werken. Meer dan ooit.

 

Ontbonden kartel is het grootst, maar CD&V verliest

Category: Blogs 2012
Published: Sunday, 14 October 2012
 

cdenv-logo1Eerst en vooral past vandaag een proficiat aan Bart Somers voor zijn schitterend resultaat. Ongezien in Mechelen. Dit kan niemand over het hoofd zien. Ook N-VA heeft een mooie score gehaald, proficiat aan de ploeg van Marc.

CD&V krijgt klappen. Jammer. En in feite onverdiend. Want wat zien we? Enerzijds is er de goede score van wie de huidige meerderheid in Mechelen verdedigde: Bart Somers en zijn lijst. Anderzijds is er ook de constructieve oppositie, CD&V/N-VA, die samen zelfs meer stemmen haalt dan de stadslijst van Somers. Zo slecht zal onze oppositie de voorbije vijf jaar dus wel niet geweest zijn. Zelfs SP.a praatte ons op het einde na.

Alleen: de laatste maanden heeft CD&V het leiderschap over deze oppositie afgegeven aan N-VA. Een bewuste, maar verkeerde keuze waardoor CD&V niet heeft kunnen scoren ondanks de goeie oppositie van de voorbije jaren. Enkel de zetelende gemeenteraadsleden werden dan ook door de kiezer beloond, terwijl zij in de campagne en lijstvorming toch niet allemaal echt verwend werden. Alle CD&V-gemeenteraadsleden die opnieuw deelnamen werden inderdaad herverkozen. Maar jammer genoeg: niemand anders van CD&V. De nieuwe strategie van de voorbije maanden is dus niet echt lonend geweest in Mechelen. Misschien moeten we daar de komende weken toch eens grondig over nadenken vooraleer opnieuw beslissingen te (laten) nemen. CD&V is immers een beleidspartij, we horen maw thuis in het beleid. Maar natuurlijk niet om "den hoop te vergroten", wel om iets te betekenen voor de Mechelaars. Daar moeten we samen juiste keuzes maken.

Daarom heb ik ook bij hoogdringendheid een partijbestuur gevraagd. CD&V staat immers voor cruciale keuzes. Die neem je niet in beperkte kring en niet op een drafje. Grondig denken is nu nodig. Met zijn allen. En zonder taboes.

Wouter Van Butsel staat op plaats 31

Category: Blogs 2012
Published: Saturday, 13 October 2012

Wouter reclamebureau_-_voor_webstekBeste bezoeker,

Morgen, 14 oktober bepalen we met zijn allen hoe Mechelen de komende 6 jaar zal evolueren. Dezer dagen wordt u daarom met slogans rond de oren geslagen, de ene al wat spitsvondiger dan de andere.
Maar uiteindelijk gaat het op 14 oktober over de mensen die het beleid morgen zullen maken, voorbij de slogans.

Daarom wil ik u graag vragen even na te denken of u Wouter Van Butsel geen kans wil geven daaraan mee te werken. Wouter is natuurlijk mijn zoon, daarom ook zijn knipoog door zich als VAN BUTSEL 2.0 voor te stellen.

Maar hij is bovenal een geëngageerde jonge man, die iets voor zijn stad wil betekenen en doen.  

Op zijn webstek www.woutervanbutsel.be kan je hem wat beter leren kennen. Misschien is dat het kleine duwtje dat je nog nodig hebt om deze toekomstgerichte stem uit te brengen. Alvast bedankt daarvoor. En natuurlijk kan u tegelijk voor de vele andere waardevolle CD&V-kandidaten stemmen !