Login
Facebook Twitter LinkedIn Share

Raak-gezegd-of-geschreven
   "Vaagheid is het masker van de leugen"

     

Vernieuwing?

Categorie: Blogs 2012 Gepubliceerd: zondag 11 november 2012
Facebook Twitter LinkedIn Share

kangoeroewonen voor_webstekKangoeroewonen. Het lijkt wel het meest recente wondermiddel voor de vergrijzing en het samen leven van jong en oud. Met voordelen voor iedereen, en nadelen voor iedereen. En dat kan het ook zijn. Maar moet de overheid dat nu écht allemaal regelen? Zijn we niet in staat om dit als volwassen mensen zelf te regelen, zonder bemoeienissen? Of moeten er weer fiscale voordelen aan vast hangen?

En is het wel zo nieuw? Ik zal je eens wat vertellen: in mijn jeugd woonde ik in de Adegemstraat, nummer 35 om precies te zijn. Mijn ouders hadden daar een apotheek, en een huis met één verdieping. Tot de ouders van mijn vader wilden verhuizen van de Van Benedenlaan... naar de Adegemstraat. En dus werd een verdieping toegevoegd. En kwamen mijn grootouders mee wonen in hetzelfde huis. Er was wel maar één ingang, maar als ik het goed begrijp zou het nu toch "kangoeroewonen" genoemd worden.

En plezant dat het was. Ik ging bv. op zaterdagochtend boven "ontbijten" als klein gastje... en dat was leuk, want er waren altijd "koekjes". En de koffiekoeken van de zaterdagnamiddag waren ook gemeenschappelijk. Regelmatig ging ik ook een avondje boven spelen bij "bomma" en "peepee" (zoals we ze noemden). Tijdens de ziekte van mijn grootvader was de zorg dan weer van "beneden" naar "boven". En eens mijn bomma alleen was gevallen, werd door mijn mama ook intensiever voor haar gezorgd. Een haringske hier of een stukske extra vlees daar. 

Natuurlijk zullen er ook wel nadelen geweest zijn. Natuurlijk zal iedereen wel eens op elkaars zenuwen gewerkt hebben. Natuurlijk is de privacy wat minder, of is de vrijheid van beslissen soms kleiner als je samen moet beslissen. En natuurlijk zal dat ook zo zijn in de moderne(re) vormen van kangoeroewonen. Maar het loont toch de moeite hier aandacht voor te hebben. Beschouw dit dus maar als een pleidooi om zo'n vormen van samen wonen mogelijk te maken. En niet door allerlei regeltjes van de overheid rond ruimtelijke ordening te beletten.

Maar dat is dan ook het voornaamste dat de overheid moet doen: vermijden dat ze kangoeroewonen moeilijk maakt. Want ik ben niet overtuigd dat de staat weer een actieve regulerende rol moet spelen in de manier waarop mensen hun leven inrichten. Laat de mensen eindelijk nog eens verantwoordelijkheid nemen voor zichzelf en hun geliefden. Sensibiliseer daar desnoods over. Maar geef er geen fiscale voordelen voor. Liefde of respect afkopen met overheidsgeld lijkt me in deze niet echt de beste oplossing. Mensen terug leren wat het is samen te leven, samen solidair te zijn en samen oplossingen te zoeken, zonder betutteling van de overheid: misschien moeten we daar terug wat meer aan gewend geraken.

 

© Karel Van Butsel 2004 - 2014
karel.van.butsel@skynet.be

Website by COMITO Consulting bvba