Login
Facebook Twitter LinkedIn Share

Raak-gezegd-of-geschreven
   "Vaagheid is het masker van de leugen"

     

Langere werkweek om meer te genieten !

Categorie: Blogs 2012 Gepubliceerd: zaterdag 22 september 2012
Facebook Twitter LinkedIn Share

40 uren_werken_voor_webstekHet optrekken van de werkweek van pakweg 38 naar 40 uur staat (voor Unizo) aan de agenda. Niet verstandig om het via de media te spelen misschien, de negatieve reacties zijn dan altijd nogal voorspelbaar, maar op zijn minst wel duidelijk: als het moeilijk gaat moet iedereen een tandje bij steken. Dat heb ik thuis ook altijd geleerd, daarom misschien dat ik niet onmiddellijk fulmineerde toen ik dit voorstel hoorde.

Sommige organsaties worden echter wél woedend bij het aanhoren van dat voorstel. Op zich begrijpelijk, diezelfde organisaties hebben immers jaren terecht strijd geleverd, eerst gewoon voor een menselijke werkduur, vervolgens voor een steeds kortere werkweek. Maar ook zij begrijpen zeker dat iedereen een tandje moet bijsteken als het moeilijk gaat. Misschien ware het dan ook beter mocht Unizo aanvaarden dat de maatregel slechts tijdelijk moet zijn, namelijk: enkel zo lang het echt nodig is een tandje bij te steken.

Maar naar de kern van de zaak nu: de wiskunde. Eventjes tellen. Een dag telt 24 uur. Een week dus 24 X 7 = 168 uur. Stel dat we 40 uur werken ==> resteert 128 uur. De minimale natuurlijk behoeftes voor een gezonde volwassene dan: slaap +/- 7,5 uur, eten +/- (ruim geschat) 2 uur en noodzakelijke hygiëne +/- 0.5 uur. Totaal: 10 uur X 7 = 70 uur per week. Resteert 58 uur. 58 uur voor ontspanning, familiaal leven, te doen wat de overheid ons oplegt, en huishoudelijke taken of klusjes. Terwijl we er 40 werken. Behalve op vakantiedagen, die reken ik nog niet eens mee. Op zich mag dit toch redelijk genoemd worden? Of niet?

Ik denk dan ook dat ipv blind tegen de 40 uur werkweek te fulmineren, we ons misschien beter allemaal eens beginnen te verzetten tegen het gebrek aan dienstverlening van de overheid in ruil voor het belastinggeld dat ze ontvangt. Als er geld te kort is voor een overheid, en de belastingen niet meer verhoogd kunnen worden, is het immers vooral de dienstverlening van die overheid die naar beneden gaat. Waardoor die overheid ons in de 58 uren die ons resten een pak zaken "zelf" laat doen.

Een voorbeeld uit het Mechelse? Lang geleden waren er huisvuilophalingen voor ál het vuil. Al een tijd moeten we dit eerst zelf sorteren in "zevenhonderd" verschillende zakken, het glas zelf naar de glasbol brengen, en het restvuil dan nog eens naar het containerpark vervoeren (CO² uitstoot...). Dat containerpark is in Mechelen bovendien de enige plaats waar de "roze vuilzak" (zak "type 701" dus) aankoopbaar en afleverbaar is. Tik: zoveel uren per week bezigheid die we kwijt zijn uit onze 58 uren vrije tijd. Terwijl pakweg een huisvuilophaling perfect tot jobs voor de ene, en meer vrije tijd voor de andere kan leiden.

Nog een voorbeeld, eentje dat Mechelen overstijgt? De sociale ekonomie. Hoofdzakelijk ten dienste van de overheid, niet van ons als burger. Terwijl klusjes (althans voor wie niet bereid is ze in het zwart te laten uitvoeren (en ik ben zo'n "gek")) nauwelijks betaalbaar zijn. En we ze dus zelf moeten doen in die 58 uren die ons resten. Of nog: het uitbreiden van het systeem van dienstencheques om eenvoudig werk betaalbaar te maken, en zo tegelijk werk te verschaffen aan mensen: niet meer aan de orde. Te duur.....en dus moeten we het werk maar zelf doen in die 58 uren die ons resten.

De overheid levert dus minder service. Maar het kan nog erger. Ze geeft ons nog extra (vaak nutteloos) werk ook. Zo draait de administratieve mallemolen op volle toeren, waardoor uren en uren aan papierwerk voor de overheid moet gepresteerd worden binnen de bedrijven, scholen, administratie etc. Werk dat helemaal niet productief is (denk maar aan de recente "genderbalans" in bedrijven). Maar dus wel moet gebeuren door mensen, voor diezelfde overheid. En waardoor bv vele kaderleden, leerkrachten, zelfstandigen of gemotiveerde werknemers onbetaald nu al hun 40 uren vlotjes overschrijden (voor hen klinkt gans de discussie dan ook nogal Kafkaiaans...).

En zo kan ik nog een tijdje door gaan. Kortom, als de overheid op allerlei niveaus de mensen geen extra werkbelasting zou opleggen met werk dat alleen voor die overheid bestemd is, en als de overheden op allerlei niveaus (maar zeker lokaal) de dienstverlening wat minder zouden terugschroeven, kunnen die twee uurtjes extra werken per week ruimschoots gecompenseerd worden. En bovendien zou iedereen zich dan kunnen bezig houden met datgene waar hij goed in is: een loodgieter met loodgieterij, een leerkracht met les geven en een boekhouder met boekhouden. Ipv hen allemaal naar het containerpark te sturen of hen zelf hun muren te laten schilderen of elektriciteit te doen aanleggen. 

Dus toch maar allemaal een tandje bij steken? Het zou allicht nuttig zijn het "probleem" te relativeren, door wiskundig vast te stellen waarover het "maar" gaat. En voor wie het écht een probleem is. Als we dan allemaal dat tandje bij steken, en als de overheid de paperassen wat wil laten verminderen, is er misschien terug wat geld voor meer dienstverlening van de overheid, en kunnen we zo allemaal wat meer vrije tijd verwerven in de 168 uren die een week lang is.

Tijdelijk 40 uur werken, zo meer welvaart creëren, en toch meer tijd over hebben om te genieten: is het daar niet waar het over moet gaan?

 

© Karel Van Butsel 2004 - 2014
karel.van.butsel@skynet.be

Website by COMITO Consulting bvba