Login
Facebook Twitter LinkedIn Share

Raak-gezegd-of-geschreven
   "Vaagheid is het masker van de leugen"

     

Sexisme, belgicisme, nationalisme: en toch een verhaal over een genuanceerde mening.

Categorie: Blogs 2012 Gepubliceerd: zaterdag 08 september 2012
Facebook Twitter LinkedIn Share

bikini voor_webstekAli Salmi heeft duidelijk een fout gemaakt. En voor alle duidelijkheid: ik ben het hoegenaamd niet met hem eens. Op geen enkele manier mag de schuld voor grensoverschrijdend, beledigend gedrag tegen vrouwen verschoven worden naar het slachtoffer. Wie dat doet, zet de deur open om alles goed te praten, tot en met verkrachtingen: "ze had uitgedaagd, dus het kon". Nee dus. Het kan niet. Nooit. In geen enkele omstandigheid. Het onder bedwang houden van dierlijke driften, dat is nu net wat we menselijke beschaving noemen.

Een minijurkje is leuk, een luchtig kleedje ook, en niets vestimentairs mag aanleiding zijn om beledigend, vernederend of zelfs agressief te reageren. Maar anderzijds loop ik als man ook niet met "mijn ballen bloot". Het argument dat elke vrouw er overal moet kunnen bijlopen zoals ze zelf wil, hoe naakter hoe beter, klopt natuurlijk ook niet. Als in Oostende zelfs mannelijke bovenlijven een probleem mogen genoemd worden, moet je er ook als vrouw niet overal helemaal in je blootje bij lopen. Locatie, omstandigheden, het bepaalt allemaal mee de kledij die je best draagt. Niet alleen de eigen absolute vrijheid.En dit geldt voor mannen én vrouwen.

Als het dat is wat Ali bedoelde, had hij het dus wel beter wat anders geformuleerd. Maar ik vrees effectief dat er bij Ali, en niet alleen bij hem, toch nog een kronkel fout zit wat betreft de gelijkheid tussen man en vrouw. En dat is jammer. Want het straalt af op mensen die nu allemaal ineens "in dezelfde groep" als Ali worden gecatalogeerd, en die nu allemaal plots verdacht worden van sexistisch gedrag. Foute boodschap, foute conclusie. Dom van Ali.

Iets heel anders nu. Of toch niet? Dat blijkt verder.

Het blijft me verbazen dat mensen die het Vlaams nationalisme kraken, en zelfs verafschuwen als des duivels, plots de hevigste pleitbezorgers zijn om fanatiek acher de Rode Duivels te gaan staan. Het verbaast me ook dat net die mensen pleiten om de Duivels zeker het vaderlandse lied te doen zingen. De hand patetisch op de borst. Dat het net die mensen zijn die andere landen uitjouwen op het moment dat hun vaderlands lied gezongen wordt. Das dus Belgisch nationalisme op zijn platst, en dan is dat blijkbaar geen "tribale" houding. Ik blijf dat onderscheid in beoordeling tussen Vlaams en Belgisch nationalisme bizar vinden.

Persoonlijk ben ik wel een grote voorstander van een soort "groepsgevoel", van die "broederlijkheid". Mensen hebben er nood aan om bij een gezin, een club, een volk, of welke groep dan ook, te horen, en hebben symbolen nodig om dat met elkaar te kunnen delen. Een vlag, een religie, een lied: geen probleem , zolang er "voor de eigen groep" wordt gewerkt. Erg wordt het pas als dat groepsgevoel een houding wordt "tegen al de anderen" ipv "voor elkaar". Daar ligt voor mij de grens.

En zo wordt de link tussen nationalisme en de uitspraken van Ali toch nog razend actueel. Laat ons nu toch niet plots weer het "wij-zij"denken, dat Ali allicht bewust en om electorale redenen heeft opgezet, stimuleren. Niet elke islamitische jongere is onbeschaafd, niet elke allochtoon heeft een gebrek aan controle op zijn driften. Foei dus aan diegenen die van de stommiteiten van Ali misbruik maken om opnieuw het conflictmodel in Mechelen te introduceren. Foei aan al wie plots weer een reden ziet om "tegen de anderen" in Mechelen te zijn, ipv "voor de Mechelse samenleving" zoals wij die willen.

Maar ook dat is allicht té genuanceerd om veel medestanders te krijgen. Ik zal er me dus maar bij neerleggen zeker: genuanceerde meningen zijn niet van deze tijd. Maar toch blijf ik ze koesteren.

 

© Karel Van Butsel 2004 - 2014
karel.van.butsel@skynet.be

Website by COMITO Consulting bvba