Login
Facebook Twitter LinkedIn Share

Raak-gezegd-of-geschreven
   "Vaagheid is het masker van de leugen"

     

Logica of taboes?

Categorie: Blogs 2012 Gepubliceerd: zondag 22 juli 2012
Facebook Twitter LinkedIn Share

Containter voor_webstekVlaanderen en Mechelen kennen te veel stress, te veel ontworteling door die stress, te veel tweeverdieners die het geluk achternahollen in een materiële ratrace zonder dat geluk te vinden. Ik denk niet dat dit de maatschappij is die we willen in stand houden. Dus moeten we er iets aan doen.

Af en toe moet pure logica het daarbij winnen van politieke taboes. Af en toe moeten de vanzelfsprekendheden die we niet meer (mogen) bevragen, kunnen wijken voor een kritische geest. Als we zeggen dat we minder gestresseerde mensen willen, moet het geld door de politiek ingezet worden om de stress te verminderen. En dus moeten we daar creatief over nadenken.

Mensen meer tijd geven, dat doe je door dienstverlening. Ik geef graag twee voorbeelden van dienstverlening van de stad die daartoe kunnen bijdragen.

  • Met het gezin samen naar een dierenpark gaan, is allicht ontspannender dan op zijn eentje naar het containerpark rijden. Is meer ontspannend dan het huisvuil te sorteren, met veel moeite het afval in de auto te laden, daarbij de auto te beschadigen, naar het containerpark te rijden, daar niet de juiste container te vinden, met een beschadigde auto terug te keren, en bij het thuis komen vast te stellen dat een deel van het afval vergeten werd. En dus terug te gaan. (vergeef me de lichte karikatuur, de overdrijving is bedoeld om het beeld duidelijk te maken).

    Is een gratis huisvuilophaling per jaar dan niet verdedigbaar? Of blijven groene taboes die logica in de weg staan? 
  • Of nog eentje: iedereen spreekt over het STOP principe. Eerst de voetgangers, dan de fietsers en pas dan de gemotoriseerden. Tot het sneeuwt. Dan worden eerst de straten geruimd, met wat geluk de fietspaden, maar zeker niet de voetpaden. Integendeel, een voetpad dat niet door de bewoners zelf werd geruimd, zorgt voor een boete voor die bewoners.

    In een tijd van tweeverdieners die niet altijd thuis zijn op het moment dat het nog voldoende klaar is om sneeuw te ruimen, en van senioren die zo lang mogelijk in het eigen huis willen blijven wonen (maar daarom nog niet in staat blijven om hun voetpad te vegen), zou de stad de dienstverlening moeten verlenen om de voetpaden te ruimen. Of minstens toch een circuit van sociale economie stimuleren dat daarvoor zorgt. De tijden veranderen, de thuis blijvende vrouwen zijn zeldzamer, de voetpaden dreigen vol sneeuw achter te blijven. Pas het beleid daar dan ook aan aan. En niet alleen met boetes...

    Zorg dat ook de voetpaden sneeuwvrij worden gemaakt.

Het zijn twee voorstellen die ik deed, maar die ik niet kunnen laten goedkeuren heb door de gemeenteraad de voorbije 5 jaar. En die zelfs niet achteraf in een gewijzigde vorm door de meerderheid nadien overgenomen zijn (zoals dat wel bv ten dele gebeurd is met de ondergrondse glasbollen). Ik vind dat oprecht jammer.

Is het bovendien niet gek dat we deze dienstverlening afbouwen op een moment dat iedereen tijd te kort komt en daardoor gestresseerd rond loopt? Leggen we wel altijd de juiste prioriteiten? Is pakweg geld voor kinderopvang dan de oplossing, of integendeel net meer dienstverlening waardoor mensen meer tijd hebben om zelf met hun kinderen bezig te zijn?

Ik zeg niet dat alles wat ik hier schrijft direct toepasbaar is. Alles vergt tijd. Maar het feit dat over sommige zaken zelfs niet meer mag nagedacht worden, belemmert creatieve oplossingen die tegelijk onze maatschappij wat zou kunnen ontstressen, mensen een zinvolle bezigheid zou kunnen geven in sociale economie of als ambtenaar, en niet eens netto zoveel extra zou moeten kosten.

Kunnen de politieke taboes de komende jaren aub terug wijken voor doodgewone logica?

 

© Karel Van Butsel 2004 - 2014
karel.van.butsel@skynet.be

Website by COMITO Consulting bvba