Login
Facebook Twitter LinkedIn Share

Raak-gezegd-of-geschreven
   "Vaagheid is het masker van de leugen"

     

Een offensieve ploeg heeft goeie verdedigers nodig

Categorie: Blogs 2012 Gepubliceerd: zaterdag 16 juni 2012
Facebook Twitter LinkedIn Share

Voetbal oranje_voor_webstekDe verkiezingen komen er aan, de boeken worden geschreven. Met als uitgangspunt: effe tonen dat ik een visie heb. Niet slecht bekeken natuurlijk. En Somers zou het campagnebeest niet zijn dat hij is, mocht hij dus ook geen boek geschreven hebben. Een electorale zet, natuurlijk, maar anderzijds is zo'n boek ook interessant om de uitgangspunten van de schrijver wat dieper te toetsen, en om wat dieper te graven naar de gevolgen van de oneliners, naar wat er concreet verborgen gaat achter de abstracte visie.

Zo bijvoorbeeld de stelling dat " 'de' Marokkaan dood is". Terecht. Ook ik heb nooit geloofd in de communistische gedachte van "groeps-eenheidsworst",van mensen die verworden tot de karakteristieken van de groep waartoe ze zogezegd behoren. Daarom ben ik ook steeds tegen quota geweest, of ze nu voor vrouwen, allochtonen, of welke kunstmatige groepsindeling dan ook zijn. Op basis van die eensgezindheid hebben Somers en ik elkaar in 2000 gevonden om het toenmalige Rzoezie te duwen in de richting van minder categoriaal werken. Enkele jaren later was dit gelukt, vandaag lijkt het vanzelfsprekend. Visie heeft dus concrete gevolgen, in deze waren het positieve gevolgen.

Maar om dan te stellen dat overal en altijd alleen het individu de norm is, dat is dan weer een liberale stap te ver. Het individu is enkel het vertrekpunt. De mens in zijn samenleving is het resultaat. Of om mezelf te herhalen: "blijf jezelf niet, maar word wie je samen bent..." Zo'n visie vertaalt zich in een ander beleid dan een puur individualistisch beleid. Het vertaalt zich in meer aandacht voor verenigingen die de mens versterken, om maar één voorbeeld te geven. Het vertaalt zich in een christen-democratisch beleid ipv in een  individualistisch beleid.

Tot daar de pure inhoud. Maar zo'n boek en de bijhorende interviews zijn vandaag vooral een electorale stunt. Zo bijvoorbeeld het antwoord op de vraag: wie is je grootste tegenstander? Antwoord: het negativisme. Met andere woorden: het is een strijd tussen aan de ene kant  de burgemeester, en anderzijds de negativisten. Gevolg: wie tegen mij is, is negativist. Het verhaaltje waar hij al 5 jaar elke oppositie mee monddood tracht te maken, en waar sommigen (tot in mijn eigen partij toe) jaren ingetrapt zijn. Wie trapt er vandaag nog in?

Ook het offensieve (positieve?) karakter van onze burgemeester moet opnieuw blijken uit alle commentaren. Goed bekeken. Want wie houdt niet van offensief voetbal? Wij allemaal natuurlijk. Subtiel, maar gevaarlijk. Want laat me even de beeldspraak verder uitwerken. Bart Somers is de offensieve voetballer, de spits. De vraag is echter: welke offensieve ploeg sluit een match ook winnend af? Een ploeg met elf spitsen? Het antwoord is duidelijk: nee. We hebben een offensief ingestelde ploeg met bovenop een soliede verdediging nodig. En dat is wat ik mis in de visie van Somers. Te veel "Nederland" op het EK...

De soliede verdediging van elk beleid is namelijk het financiële sluitstuk van dat beleid. En daar zit de laatste jaren nu net de knoop: tussen 2000 en 2006 was er een offensief stedelijk beleid mét een goede financiële bewaking. De laatste zes paarse jaren was er geen CD&V meer om het financieel beleid te bewaken, en werden we bovendien geconfronteerd met een schepen van financiën die dacht zelf doelpunten te moeten scoren. Jammer genoeg werden het keer op keer owngoals, waardoor Mechelen de match tegen de crisis verliezend dreigt af te sluiten. De rekeningen en bezittingen hebben er nog nooit zo krap voor gestaan, en dit uitgerekend op een moment dat het gaat stormen.

Tijd dus om ook enkele goeie verdedigers in Mechelen op het plein te zetten, verdedigers die wel goed kunnen uitvoetballen, die offensief denken, maar die geen owngoals maken en de deur niet wijd open zetten voor de tegenstanders. Tijd om rekening te houden met de sterkte van de tegenstander, de crisis. Tijd om het geld niet blind uit te geven aan megaprojecten, maar verstandig te investeren. In mensen. In de Mechelaars.

Uit recent gelekte emails rond Uplace blijkt dat Somers zelf ook wel weet dat zijn "offensief" praatje maar een doekje voor het bloeden is. Maar uit zijn publiek discours moet telkens weer het eeuwig optimisme blijken. Door dergelijke houding heeft Verhofstadt ons voor jaren in de schuld gestoken. Op 14 oktober beslist te Mechelaar of dit ook met Mechelen gebeurt.

De meerwaarde van het boek van Somers is dan ook dat dit duidelijker dan ooit is gesteld. Aan Walter Schroons en gans CD&V nu om op hun beurt het verschil duidelijk te maken. Want papier is verduldig en de beloftes voor "toffe projecten" en "visionaire veranderingsprojecten" zullen de komende maanden de pan uit swingen. Degelijkheid en financiële orthodoxie moeten daar tegenover staan.

Als het van mij af hing werd dan ook elk verkiezingsprogramma in Mechelen financieel onderde loupe genomen door een onafhankelijke instantie.

 

© Karel Van Butsel 2004 - 2014
karel.van.butsel@skynet.be

Website by COMITO Consulting bvba