Login
Facebook Twitter LinkedIn Share

Raak-gezegd-of-geschreven
   "Vaagheid is het masker van de leugen"

     

Bedankt Louis, bedankt Willy.

Categorie: Blogs 2012 Gepubliceerd: zondag 06 mei 2012
Facebook Twitter LinkedIn Share

 

Louis Vivijs_voor_webstekOp 22 juli 2011, na het T Deum, schreef ik op mijn blog: "En ja, ook ik heb daar een moment van ontroering meegemaakt. Het ogenblik waarop een bekende oud-krijgsgevangene, buigend door de benen, een bloemenkrans bij het oorlogsmonument neer legde, was voor mij een kippenvelmoment. Moet je bedenken: iemand die zoveel heeft meegemaakt, die als één van de weinigen uit één van de gruwelijkste kampen is teruggekeerd, en die boven zijn tachtigste devoot, bescheiden en in alle sereniteit een bloemstukje neer legt. Niet om voor of tegen België te zijn. Niet om voor of tegen Vlaanderen te zijn. Maar om even, in alle stilte, terug te denken aan de gruwelen. En héél erg te bidden dat ze niet terugkeren."

"Tenger en sterk", zo leek Louis Vivijs (want over hem ging het) in zijn oude dag. Het was als een visioen voor datzelfde "Tenger en sterk" in zijn jonge jaren, in het concentratiekamp. Zelfs na, of misschien ook door die ervaring, meer dan ooit een man uit één stuk gebleven. Vrienden gehad en verloren, maar sterker geworden, en verdraagzaam. Geen rancune, nooit, wél realisme én relativeringsvermogen. En die stille kracht , die zekerheid dat je niet moet plooien voor opportunisme of lafheid, maar elke ochtend recht in de spiegel moet kunnen kijken. 

Bedankt Louis.

Willy Denies_voor_webstekDeze week overleed ook veel te jong Willy De Nies. Willy was voorzitter van Posse Leest en stond ook dit jaar weer in de bres voor zoveel mensen bij hun jaarlijkse afspraak op zijn "Posse". Slechts 65 jaar. Een voorbeeld van een vrijwilliger. We gingen elkaar nog eens spreken, zo zei je op de receptie voor Posse Leest. "Ergens in de zomer, als het allemaal wat rustiger is". En dan was er eerst wat pijn, een "onderzoekje" ondergaan, de diagnose die keihard op je neer valt, en 14 dagen later overlijden. Soms is het leven onrechtvaardig.

Willy, ook jij bedankt. Voor al je vrijwillige inzet.

Na een week als deze, lijkt alles wel héél relatief. Zeker als je dochter in hetzelfde jaar zit als een meisje dat zelfmoord pleegde. Soms is het leven onbegrijpelijk. Soms is de dood onbegrijpelijk.

© Karel Van Butsel 2004 - 2014
karel.van.butsel@skynet.be

Website by COMITO Consulting bvba