Login
Facebook Twitter LinkedIn Share

Raak-gezegd-of-geschreven
   "Vaagheid is het masker van de leugen"

     

Geen nieuw model, wel nieuwe rollen

Categorie: Blogs 2012 Gepubliceerd: zaterdag 04 februari 2012
Facebook Twitter LinkedIn Share

 

verkiezingen voor_webstekNatuurlijk is ons Europees model het beste. Democratie met uitvoerende en wetgevende macht. Onafhankelijke justitie. Vrije pers. Verzorgingsstaat in een gecorrigeerde markteconomie, waarbij de sociale partners en het ganse middenveld participeren aan de besluitvorming. En met vrijheid van vereniging, zodat ook nieuwe thema's op een goede manier aan bod kunnen komen. We moeten helemaal niet naar een nieuw model. Maar misschien moeten de rollen en invullingen in dat model wel even herbekeken worden.

Hoezo een goed model?

  • Hoezo scheiding tussen wetgevende en uitvoerende macht? Was het niet net het uitzonderlijke van de regering in lopende zaken dat het parlement eindelijk nog eens vrij kon beslissen (zoals het bedoeld is...), om vervolgens de uitvoering over te laten aan de regering? En hadden heel wat "machtigen" het daar niet net moeilijk mee. Bij deze is het varkentje terug gewassen, en loopt iedereen terug in het gelid.
  • Hoezo onafhankelijke justitie? Was het bv Guy Verhofstadt niet die schaamteloos de situatie met Abou Jaja kon manipuleren? Of heb ik dat verkeerd onthouden?
  • Hoezo vrije pers? Kunnen we nog spreken van een vrije pers wanneer de dictatuur van de verkoop belangrijker is dan de kwaliteit van het journalistieke verhaal?
  • Hoezo participatie van sociale partners? Werkgevers die gaan betogen tegen de vakbond, of enkele treinbegeleiders die omwille van een akkefietje de spoorwegen kunnen plat leggen, is het dat wat we bedoelen met echte participatie? En ... als Europa steeds meer naar zich toetrekt, is het dan normaal dat er betoogd wordt tegen de Belgische regering omwille van de maatregelen die Europa ons oplegt?

Er zijn dus af en toe wel eens zaken die fout lopen. Maar moeten we daarom maar meteen de boel overhoop gooien? Natuurlijk niet.

Meer nog, we moeten het model uitbreiden naar Europa. Want wat er ook moge gebeurd zijn, we hébben ten minste nog een democratisch parlement met competente mensen, we hébben een zeer onafhankelijke justitie waar een pak magistraten schitterend werk leveren ten dienste van de maatschappij, we hébben een middenveld dat draait op gemotiveerde mensen, we hébben vele journalisten die kwaliteit boven verkoop blijven plaatsen, we hébben een Europees parlement dat in navolging van de europese commissie toch ook macht naar zich toetrekt. Laat ons dus vooral ons model behouden.

Maar hier en daar moet er wel een rolletje in dat model herschreven worden denk ik. Zo wordt een volksvertegenwoordiger verkozen voor pakweg 5 jaar. Als die tijdelijke rol vervangen wordt door een levenslange carrière in de politiek, dan wordt het gevaarlijk. En als vrijwilligers in lokale politieke afdelingen, aan de basis dus, vervangen worden door beroepspolitici of cabinetards, dan loopt er iets mis. Als men zelfs begint te spreken over een "politieke klasse",  dan worden politici lid van een beroepsvereniging die de eigen belangen behartigt, ipv een volksvertegenwoordiging te zijn die de belangen van de ganse bevolking behartigt.

Hetzelfde zien we voor een deel bij het middenveld. Soms zijn het gewone bedrijven geworden. Met carrières van individuele mensen. Het product is "belangenbehartiging", maar zou even zo goed iets anders kunnen zijn. Bekwame medewerkers is het adagio, maar die moet je dan wel kunnen behouden. En dus worden de belangen van die mensen, en zelfs van de organisatie in kwestie, soms belangrijker dan diegenen wiens belangen verdedigd zouden moeten worden. Niet omdat men dat zelf zou willen, of minder gemotiveerd zou zijn. Maar wél omdat ook medewerkers van middenveldorganisaties zich aan hun positie moeten vastklampen om de eigen welvaart en organisatie niet in het gedrang te brengen. En dus sluipen conservatisme en zelfbehoud ook in die organisaties af en toe binnen. Vooral aan de top.

Misschien moeten we dus toch eens nadenken of we dergelijke politieke mandaten of topfuncties in belangenverdediging niet in de tijd moeten beperken. En dus ook de overstap in en uit die functies naar het bedrijfsleven moeten vergemakkelijken. Gewoon omdat wie het volk vertegenwoordigt, dit zou kunnen doen zonder uit eigenbehoud te moeten luisteren naar de machtigen. Of omdat wie de belangen van anderen verdedigt, dit zou kunnen doen zonder risico voor de eigen welvaart. Waarbij dit niet als een pleidooi voor amateurisme mag gezien worden. Wel als een pleidooi om het exclusief en professioneel werken in dergelijke functies, te beperken in de tijd.

© Karel Van Butsel 2004 - 2014
karel.van.butsel@skynet.be

Website by COMITO Consulting bvba