Login
Facebook Twitter LinkedIn Share

Raak-gezegd-of-geschreven
   "Vaagheid is het masker van de leugen"

     

Vol vertrouwen naar 2014!

Categorie: Blogs 2013 Gepubliceerd: zaterdag 28 december 2013
Facebook Twitter LinkedIn Share

Vertrouwen“Als we onze organisaties echt willen versterken, als we willen uitstijgen boven de chaos van de eerste tien jaren van deze eeuw, is het noodzakelijk dat we weerstand bieden aan de verleiding om alles te willen controleren.”

Het zijn niet mijn woorden. Het is een citaat uit het boek “Birdie Leadership, de 9 holes van duurzaam leiderschap” van Rudi Francken. Het deed me denken aan een andere uitspraak: “Hoe meer je controleert, hoe meer je gedrag uitlokt dat controle vereist”. En hoe meer dat gedrag dus door die controles beboet of bestraft wordt (en oh zo zelden beloond…).

Is het dat niet waar we stilaan gek van worden in onze samenleving? Overdreven regelgeving, overdreven controle, belachelijke bestraffing? Boterhammeke op de trap? Boete! Braaf grapje van Tom Waes tegen een agent (tijdens een alcohol-controle)? Smaad aan de politie, boete! En zo zijn er tientallen voorbeelden.

Gevolg? Iedereen wordt ambetant van al die regeltjes, controles, en boetes. Maar erger nog: iedereen gaat er op de duur ook van uit dat alles wat niet tegelijk verboden is én gecontroleerd wordt, ook toegelaten is. Waarom zouden we dan nog eigen normen hanteren, als het toch de “alomtegenwoordige overheid” is die alles controleert en beslist of iets mag of niet? Als alleen wetten en regeltjes bepalen of iets ethisch verantwoord is of niet? Waar is onze eigen ethiek dan nog voor nodig? Dus doen we dingen die eigenlijk niet kunnen. Met als antwoord van de overheid: nieuwe regeltjes, om ons dat te beletten.

En zo draait het rad der vicieuze circels keer na keer rond: van nieuwe regeltjes over nieuwe controles tot nieuwe boetes en straffen. Bij voorkeur voor zaken die er niet echt toe doen. Tot we er helemaal gek van worden. Wat, wie weet, misschien ook weer strafbaar wordt gesteld…

Macht, controle, bestraffing: het lijkt wel alsof de repressie volledig overheerst in dezer dagen. Misschien door de open-deur politiek tov inwoners van landen waar ethische normen wat lager, of zo niet dan toch “anders” liggen. Maar in elk geval ook door het ontkennen dat een leven zonder risico, zonder tegenvallers, zonder leed niet bestaat, dat de wereld niet perfect is, en dat de mensen niet perfect zijn. Om die perfectie tegen beter weten in toch te organiseren, gaan we dus alles wat we niet perfect vinden in (imperfecte?) regels verwoorden, om het toch maar te kunnen verbieden. Tot we de imperfecte mens en het leven zélf verbieden. Hoe ver staan we daar nog van af?

Lenin deed het al eens voor. Hij was een communist die miljoenen mensen gedurende bijna een eeuw de vrijheid heeft doen ontzeggen, en nog eens honderdduizenden tegenstanders van zijn regime uit de weg heeft laten ruimen. Zijn woorden waren: “vertrouwen is goed, controle is beter”. Wel, hij vergiste zich grondig. De beste manier om chaos te creëren, is alles te willen in regeltjes gieten. De beste manier om het leven te fnuiken, is massale regelneverij te creëren en te controleren, tot blijkt dat iedereen wel één of andere regel overtreedt, al dan niet bewust. Waarna de willekeur zich nestelt in de bestraffing, in de keuze van wie (of welk “misdrijf” tegen die regels) bestraft wordt. De “hype” van het moment bepaalt dan de zwaarte van de straf. Of de dictator van het moment…

Genezing uit deze vicieuze (het woord was zelden zo aangepast) circel is mogelijk. Maar dan moeten we eerst het vaccin van vertrouwen in onze maatschappij inspuiten. En zoals je weet, een vaccin maakt je eerst een klein beetje ziek, om je vervolgens sterker te maken. Vertrouwen kan inderdaad pijn doen als het beschaamd wordt. Maar uiteindelijk maakt vertrouwen gans onze maatschappij sterker, en al wie er leeft.

Om succesvol vertrouwen in onze maatschappij te injecteren, hebben we echter eerst leiders nodig die dit vertrouwen uitstralen, die meer zijn dan de megafoon van wat uit de buik van de burger komt, en die zelf het vertrouwen voorleven, gebaseerd op de eerlijkheid van wie hun vertrouwen krijgt.

Voor 2014 wens ik elk van ons dat onze eigen eerlijkheid opnieuw zorgt voor een duurzaam vertrouwen in elkaar en in de overheid. En dat we daardoor, en via vrije verkiezingen, opnieuw de leiders krijgen die dit vertrouwen belichamen. Zodat 2014 het jaar van de échte ommekeer wordt. Een jaar waarin we opnieuw “vol vertrouwen” samen op weg gaan.

© Karel Van Butsel 2004 - 2014
karel.van.butsel@skynet.be

Website by COMITO Consulting bvba