Login
Facebook Twitter LinkedIn Share

Raak-gezegd-of-geschreven
   "Vaagheid is het masker van de leugen"

     

De “V” van CD&V: een heldere keuze voor (ons) confederalisme.

Categorie: Blogs 2013 Gepubliceerd: dinsdag 05 november 2013
Facebook Twitter LinkedIn Share

Heldere keuzeVorig jaar gingen we kiezen In Mechelen. Vandaag is er een coalitie van enerzijds een blauw-groen kartel rond Somers en anderzijds de partijen van het vroegere kartel CD&V/N-VA dat ik 6 jaar in oppositie mocht leiden. De standpunten van die beide fracties waren geregeld sterk verschillend. Toch zijn de partijen van beide fracties vandaag allemaal samen in één coalitie. Kan dat wel?

Als ik met enige afstand kijk naar het beleid, zie ik dat beide groepen in het beleid een aantal van hun destijds ingenomen standpunten kunnen doordrukken. Enkele voorbeelden. De blauw-groene heraanleg van de Bruul komt er wel, een grondige heraanleg voor het Plaisanceplein komt er niet. En de Lamottige brug zal wel blijven staan: elke verminking vertoont op den duur gewenningsverschijnselen. Allemaal niet zo leuk dus voor de leden van het vroegere kartel CD&V/N-VA die nu in de meerderheid zitten. Anderzijds werd het oranje-gele sms parkeren ingevoerd, is de bewegwijzering voor de autoluwe binnenstad gevoelig verbeterd en komt er (enkel) een parking onder de Speecqvest, niet onder Schuttersvest.

Is het glas dan half vol of half leeg? Allebei zeker? En dat is ook logisch. Duidelijke maken als partij waar je voor staat, en tegelijk in een coalitie een genuanceerd beleid voeren, met respect voor ieders prioriteiten: zo werkt het.

Binnen 6 maanden gaan we opnieuw kiezen. Dit keer voor de mensen die onze mening in Vlaanderen, België en Europa gaan vertegenwoordigen. Deze mensen maken deel uit van partijen, die liefst met heldere standpunten naar de verkiezingen gaan, zodat we bewust kunnen kiezen. Om zo te zorgen dat de verhoudingen in een coalitie de weergave zijn van de wil van de kiezers.

Maar kan dit nog wel? Of kiezen we steeds meer thematisch, wisselend van partij naargelang het thema dat dominant is? Als je over de inrichting van de Belgische staat een mening hebt die bij partij A past, over het socio-economische beleid een mening hebt die bij partij B past, en wat onderwijs betreft partij C zou willen kiezen, wat moet je dan doen?

In de tijd van het kartel CD&V/N-VA was dit voor veel mensen nog een relatief eenvoudige keuze. CD&V was in dat kartel dominant genoeg om de centrumpositie van het kartel te waarborgen op alle thema’s, terwijl N-VA als luis in de kartelpels telkens opnieuw de vanzelfsprekendheden in vraag stelde, en de uitwassen die daar het gevolg van waren scherp stelde. Ook institutioneel was het confederalisme van CD&V een goede evolutie, die zowel uitgedaagd werd door het behoudsgezinde Belgicisme van de ene vleugel in het kartel, als door het radicale separatisme van de andere vleugel. Alles samen een mooie combinatie van alerte keuzes in het moedige midden.

Ook vandaag is het daarin dat CD&V zich mijns inziens moet onderscheiden, en onderscheidt, van alle andere partijen: het globale plaatje, de totale mens. Met niet alleen aandacht voor “het institutionele” of “het socio-economische”, maar ook voor onderwijs, welzijn, mobiliteit, diversiteit, ethiek, cultuur, …. Aandacht dus voor de totale mens, die tegelijk soms autobestuurder, soms fietser en soms voetganger is. Die “kind van” is, en tegelijk “ouder van”. Die “werknemer” kan zijn (soms van een andere werkgever, soms ook van zichzelf), die vaak tegelijk ook “bezitter” is (van een huis , van een spaarboekje,…) en “werkgever “ (van een poetsvrouw met dienstencheques, van een eigen bedrijf, …). Die onderwijs volgt om op de arbeidsmarkt kansen te hebben, maar tegelijk ook om meer mens te worden, om samen te leren leven, om beschaving op te doen, …. Een mens die zoveel meer is dan de vakjes waarin sommige anderen hem graag steken. Geen simplisme die de mens herleidt tot een zwart-wit verhaal van voor of tegen, maar een lappendeken van kleuren die de totale mens in perspectief zet.

De voornaamste valkuil voor CD&V is daarbij het institutionele. Ook hier moet “moedig” het ordewoord blijven. CD&V is sinds haar stichtingscongres een confederale partij, met alle schakeringen en nuances die dat Vlaamse confederalisme bevat. Zonder verborgen agenda, maar wel confederaal. Dit moeten we duidelijk blijven stellen. De drang om te verschillen van N-VA mag ons niet leiden naar een “oude Belgitude” die niemand goed doet. Het is al erg genoeg dat we terug met de oude Belgicistische PVV geconfronteerd worden, diezelfde fout mag CD&V vooral niet maken.

Ik heb het volste vertrouwen dat mensen als Kris Peeters, Wouter Beke, Koen Van den Heuvel en Servais Verherstraeten dit maar al te goed beseffen. Alleen ben ik overtuigd dat vanuit bepaalde hoeken de druk enorm zal zijn om op te schuiven naar het oude Belgicistische establishment. Daaraan weerstaan is echter de enige waarborg op een goed verkiezingsresultaat voor CD&V. Om zo, vanuit een sterke positie, in coalitie te kunnen gaan. Met respect voor de mening van de toekomstige coalitiepartners, maar vanuit de eigen overtuiging. Zoals in Mechelen, maar dan sterker, en dankzij een beter verkiezingsresultaat met meer eigen accenten.

 

© Karel Van Butsel 2004 - 2014
karel.van.butsel@skynet.be

Website by COMITO Consulting bvba