Login
Facebook Twitter LinkedIn Share

Raak-gezegd-of-geschreven
   "Vaagheid is het masker van de leugen"

     

Na de regelneverij : de kliklijn !

Categorie: Blogs 2013 Gepubliceerd: zaterdag 20 juli 2013
Facebook Twitter LinkedIn Share

Stalin voor_webstekOnnozelheden. Daar zijn we stilaan zeer goed in.

Zoals familienamen moeilijker maken. Niemand (behalve enkele extreme feministes) maakt een probleem van het doorgeven van de familienaam van de vader. Maar in Europa loopt iemand rond die de Belgische wetgeving (waar we al honderden jaren zonder probleem mee leven) "discriminatie" vindt. En hop, weg die eenvoud, weg de traditie, weg 800 jaar duidelijkheid. Vanaf nu kunnen familienamen eindelijk ook een reden voor een familieruzie worden. Echt een vooruitgang dus. Het moet niet altijd over erfenissen gaan....

Of zoals parkeerboetes uitschrijven omdat iemand totaal ongevaarlijk ergens geparkeerd staat samen met tientallen anderen. Een niet bestaand probleem vakkundig "opgelost"... Of fietsers die hun autorijbewijs verloren omdat ze te veel gedronken hadden. Of de boterhammen op de kerktrappen... een GAS boete waard. Absurdistan in het kwadraat. We hebben in Mechelen, Vlaanderen en Europa stilaan zoveel regeltjes en regelneukers dat zelfs elke communistische staat wel het wilde westen lijkt.

Het wordt nu wel spannend om de volgende aflevering van de soap "hoe ver kan de slinger over slaan" nog te kunnen voorspellen. Daarom een overzicht waar we staan in dit verhaal.

Eerst kwamen er talrijke en waanzinnige regeltjes. Geen zinnig mens wil of kan die regeltjes naleven. Daar doe je dan als overheid héél verbaasd en verontwaardigd over. Je zet vervolgens een mediacampagne op om die redelijke mensen een schuldgevoel aan te praten (ipv de regeltjes redelijker te maken, want dat zou "gezichtsverlies" voor jezelf betekeken...). Dat helpt  natuurlijk niet (die vervelende mensen blijven immers rationeel redeneren). Dus ga je "strenger controleren" (gesteund door de bevriende media, die je dan gemakshalve maar "de publieke opinie" noemt).

Strengere controles dus. Die vervolgens op hun beurt een perfect alibi zijn om een boetebeleid te starten. Liefst onder begeleiding van een prachtige slogan ("wie niet horen wil moet voelen" is daarbij een zekere voltreffer). Je kan dat nog wat aangenamer maken door iedereen die je waanzinnige regeltjes niet naleeft een "wegpiraat" te noemen, of "een snelheidsduivel", of "een dronken chauffeur" of "een fraudeur" of "een foutparkeerder" of "vrouwonvriendelijk" of "een homohater" of "discriminatie" of wat al meer van lelijke woorden die je kan bedenken. Hoe dan ook, je wint twee keer: niemand durft nog openlijk te zeggen hoe waanzinnig je regeltjes zijn (wie wil immers uitgemaakt worden voor alles wat lelijk is), en tegelijk kan je de kassa spijzen door het feit dat niemand ooit al de waanzinnige regeltjes perfect kan naleven, en je dus naar welbehagen (en vooral: willekeur) boetes kan uitschrijven.

Maar het sluitstuk moet dus nog komen. De kliklijn. Die tracht je aannemelijk te maken door ze eerst te vermelden in zaken waar het goed is dat de mensen naar de overheid stappen. Voor redelijke zaken. Zoals echte zware fraude bijvoorbeeld. Dat mensen daarmee naar de overheid stappen, daar kan toch niemand iets tegen hebben? Zo neem je de eerste horde.

Zodra deze terechte meldingen aanvaard zijn en sluipend de naam "klikken" gekregen hebben, benoem je klikken algemeen als een uiting van "burgerzin". Begrepen? "Klikken" = "burgerzin". Duidelijk genoeg? Eens dat principe ingeburgerd en aanvaard is, stel je ook kliklijnen in voor al de onnozele regeltjes die bestaan. Succes verzekerd. Want wie weet maakt een kind niet ergens "overlastgeluid". Of is er (godbetert) een auto die 's nachts ergens geparkeerd staat nabij een wei waar overdag tractoren langs moeten. Of rijdt een "snelheidsduivel" wel 50/uur in de nabijheid van een school ... 's nachts. Of is er een onverlaat die aan de Kennedytunnel inderdaad een normale snelheid voor een autosnelweg aanhoudt. Klikken geblazen. In dictatoriale regimes worden zelfs kinderen en ouders verwacht elkaar te verklikken. Als we de laatste berichten mogen geloven zijn het ook hier bijna steeds "bekenden" die klikken. Tijd voor meer. Camera's in werking. En maar boetes uitschrijven. Einde verhaal.

Of nee. We kunnen toch nog straffer. Een epiloog voor het verhaal. Binnenkort gaan ook gemeenteambtenaren parkeerboetes uitschrijven. Het worden nog mooie tijden voor al wie het leven ziet als een aaneenschakeling van na te leven regeltjes, pietluttigheden, en onnozelheden.

Maar of we er als samenleving of stad beter van worden, dat valt echt wel te betwijfelen. De bewogenheid en het vertrouwen, waarover ik het vorige keer had, zijn nog ver te zoeken... Stalin is "back in business" met zijn slogan "Vertrouwen is goed, controle is beter" !

Wanneer schaft iemand eens een pak overbodige regeltjes af? Die krijgt mijn volle steun.

 

© Karel Van Butsel 2004 - 2014
karel.van.butsel@skynet.be

Website by COMITO Consulting bvba