Login
Facebook Twitter LinkedIn Share

Raak-gezegd-of-geschreven
   "Vaagheid is het masker van de leugen"

     

Consequent

Categorie: Blogs 2013 Gepubliceerd: zaterdag 15 juni 2013
Facebook Twitter LinkedIn Share

Federale kieskring_voor_webstekWie pleit voor een federale kieskring, moet consequent zijn met zijn eigen argumentatie. Vaak wordt gezegd: alle Belgen moeten hun eerste minister kunnen kiezen. Maar is dat wel zo? Als de reden voor een Belgische kieskring is dat iedereen moet kunnen stemmen voor diegenen die het op het Belgisch niveau voor het zeggen gaan hebben (dus Vlamingen ook voor Di Rupo, Walen ook voor Kris Peeters), dan moet er ook een Vlaamse kieskring komen als het over het Vlaams Parlement gaat. En één grote Europese kieskring als het over het Europese Parlement gaat.

Daar zijn zeker (dezelfde) argumenten voor te vinden als voor de federale Belgische kieskring. En dan blijken al snel enkele grote nadelen. Hét grote nadeel daarvan is voor mij dat in een grotere kieskring de verkiezingen nog meer een verkiezing van "poppetjes" worden, en nog minder van "ideeën". Tegelijk wordt het beeld dat men van die "poppetjes" heeft nog afhankelijker van de media. Want hoe zou elke Fin, elke Duitser, elke Pool of elke Griek perfect Barroso kunnen kennen zonder intermediaire interventie van de media? Onmogelijk. Het beeld van die mensen wordt dus "gemaakt of gekraakt" door de media. En dat is gevaarlijk.

Net daarom zijn er volksvertegenwoordigers uitgevonden die lokaal ingebed zijn, en dus in een lokale (kleinere) kieskring verkozen worden, en vanuit hun kieskring naar het grotere Parlement worden gezonden. Dat verliest men bij Vlaamse, Belgische of Europese kieskringen.

Voorwaarde opdat kleine kieskringen goed zoude werken, is wel dat de daarin verkozen volksvertegenwoordigers geen slijmballen zijn die permanent naar de wensen van de écht machtigen praten. Zij moeten voldoende onafhankelijkheid uitstralen om indien nodig, en met de steun van diegenen die hen verkozen hebben, hun controle-opdracht uit te voeren. Niet namens een zuil of een groep binnen de partij, maar voor de kiezers die hen verkozen hebben.

Daar loopt het soms wel wat mis. Waardoor de indruk kan ontstaan dat enkel de topfiguren er echt toe doen, en iedereen dus in een grote kieskring voor die topfiguren moet kunnen stemmen (of niet). Misschien geldt dat argument vandaag zelfs wel écht een beetje. Maar dan is dat jammer, en moeten we ons daar niet bij neerleggen. En al zeker onze democratische structuren, zoals de kieskringen, er niet op afstemmen. Zelf blijf ik immers hopen op échte parlementsleden, mensen die voldoende loyaal zijn aan hun globale gedachtengoed (en dus partij), en tegelijk consequent blijven bij hun concrete opinies, ook als het de écht machtigen niet zint. 

Natuurlijk zijn er vandaag dergelijke parlementsleden die meer zijn dan de slippendragers van de zichtbare of onzichtbare machten in dit land. We moeten deze mensen dus koesteren. En volgend jaar massaal onze stem geven. Zolang we nog kunnen, en als we nog kunnen.

Want zelfs vandaag, zelfs in provinciale kieskringen, is er al een zekere "anonimisering" door de grootte van die provincie. Zelfs vandaag zijn sommige verkozenen "uitwisselbare marionetten" van bepaalde machtige groepen. Zelfs vandaag zijn provinciale kieskringen groot genoeg om verborgen machtscentra de kans te geven "hun mannetjes (en vrouwtjes)" in de media te promoten, op de lijsten naar boven te schieten, en via de eigen kanalen en propaganda een pak stemmen te bezorgen. 

Dit terwijl (alle logica van de grotere kieskringen ten spijt) de realiteit nog altijd uitwijst dat een degelijk parlementslid zijn loyale onafhankelijkheid enkel kan halen uit stemmen van onafhankelijke kiezers, kiezers die hem kennen en waarderen zonder tussenpersonen of media.

Wie pleit voor grote kieskringen, zoals een federale kieskring, moet dus weten dat hij de democratie geen goede dienst bewijst.

© Karel Van Butsel 2004 - 2014
karel.van.butsel@skynet.be

Website by COMITO Consulting bvba