Login
Facebook Twitter LinkedIn Share

Raak-gezegd-of-geschreven
   "Vaagheid is het masker van de leugen"

     

Heimwee naar de frontlinie

Categorie: Blogs 2016 Gepubliceerd: zaterdag 17 september 2016
Facebook Twitter LinkedIn Share

schaapNee, een blind en volgzaam schaapje zullen ze van mij nooit maken. Een eigen mening is voor mij belangrijk, ten minste als ze gefundeerd is. En sinds ik de frontlinie in de politiek achtergelaten heb, moet ik ook niet langer "namens" mensen spreken, maar kan ik voluit voor de creatievere ideeën gaan. Comfortabel.

Enkele voorbeelden?

  • Mijn overtuiging dat de verkeersveiligheid in dit land ten onder gaat aan te veel en te strenge regeltjes en boetes (wat nu de richting is die we steeds meer uit gaan: streng, strenger, strengst), en aan een manco aan andere maatregelen zoals rond infrastructuur en stuurvaardigheid.
  • Mijn herhaalde oproep om de achterhaalde en discriminerende quota voor vrouwen overal te schrappen wegens het al lang bestaan van gelijke kansen (wat niet hetzelfde is als gelijke resultaten). 
  • Mijn pleidooi voor begraafplaatsen waar ook moslims zich thuis kunnen voelen, lang geleden reeds in de vorige Mechelse coalitie als oppositieleider, maar ook nu nog.
  • Mijn pleidooi om de "gezonde levensjaren" ipv de "levensjaren" als basis voor pensioenleeftijd te nemen, liefst ongeacht het aantal gewerkte jaren, dit laatste om groepsegoïsme of profitariaat tegen te gaan: een pensioen is bedoeld voor wie de ouderdom bereikt heeft om niet meer te hoeven werken, niet voor wie vindt dat hij al genoeg voor de maatschappij heeft betaald of gewerkt. Want dat vinden we allemaal.
  • Mijn aandacht voor de privacy en mijn afkeuring voor wie daar te lichtzinnig mee omspringt, ook als overheid.
  • Mijn overtuiging dat de staat zich niet moet moeien met de eigen vrije keuzes van gezinnen, bv rond privé-eigendommen, taakverdelingen, kinderaantallen, huis- en tuininrichting, etc... en er al zeker niet moet over hersenspoelen ("sensibiliseren" heet dat tegenwoordig).
  • Mijn absolute afkeur voor alles wat naar belasting ruikt op reeds belast vermogen of op een vermogenswinst die verder gaat dan een pure speculatietaks.
  • ....

 

Het is comfortabel om in alle openheid deze ideeën te kunnen verkondigen. Als voorzitter van CD&V Mechelen, en als fractieleider van CD&V/N-VA in de gemeenteraad, moest ik altijd de "grootste gemene deler" van de meningen verkondigen. En dan liefst nog scherp genoeg om de media te halen. Waarna het voor sommige te scherp, en voor anderen te veel consensus was. Veel wikken en veel wegen dus. En soms ga je in die communicatie ook gewoon eens in de fout. Maar owee, dat mag dan niet toegegeven worden,. Want in de politiek mag je geen fouten maken. In de politiek worden fouten genadeloos afgestraft. Politiek is niet echt wat je een "lerende organisatie" zou noemen....

Daar dacht ik aan toen de heer Van Biesen de storm over zich heen kreeg die hij zelf letterlijk over zich uitgeroepen had. Natuurlijk was het dom, impulsief en niet gepast wat hij zou gezegd hebben.  Natuurlijk moest er een reactie op komen. Natuurlijk was zijn verklaring of excuus of wat het ook moge geweest zijn verward en dus zeer twijfelachtig. En natuurlijk was de hefigheid van de reacties dus terecht. De vermeende racistische uitspraken zijn immers onaanvaardbaar.

Maar om nu al die mensen die moord en brand geschreeuwd hebben zelf heilig te gaan verklaren, gaat me toch een stapje te ver. Er waren zeker gemeende, oprechte en onderbouwde reacties. Maar natuurlijk was er ook politiek misbruik van sommige "verontwaardigden". Natuurlijk zullen er rekeningen vereffend zijn met Van Biesen, intern en extern. En natuurlijk zijn er een aantal die in de zero-sum-game die de politiek is, hun kansen zagen stijgen door het falen van Van Biesen. Wie zich zwak toont in de politiek, krijgt nog extra slagen.

Dat is dus het rustgevende aan mijn positie buiten de frontlinie van de politiek: je kan praten met je oren open voor reacties, je kan schrijven met je mailbox open voor reacties. Je kan nadenken en herdenken. Je hebt het recht op een inhoudelijke vergissing of een communicatieve flater, je kan communiceren met een kans op herziening. Rustgevend, zeker, maar ook bevorderlijk voor risicovolle creativiteit en dus uiteindelijk voor kwaliteit. Want wie mag falen, durft ook te lukken.

Stel je voor dat ik mijn bovenstaande ideeën als lokaal Mechels partijvoorzitter of fractieleider officieel zou gecommuniceerd hebben.Het zou gestormd hebben. Gewoon al omwille van hun afwijking van de gangbare vanzelfsprekendheden. En wie weet zitten er effectief ook vergissingen in de opgesomde of andere ideeën die ik heb geopperd, en zou men mij daar dan ook op kunnen "pakken". Of bewust foutief "framen". Of gewoon als mens oderuit halen. Gevaarlijk dus. Maar aangezien ik geen mandaten-concurrent meer ben, geven de ideeën nu enkel aanleiding tot inhoudelijke (soms scherpe, maar dat is niet erg) reacties, en word ik niet als mens onderuit gehaald. Comfortabel om het te blijven doen dus.

Al heb ik soms toch ook wat heimwee naar die actieve frontlinie, waar je de zaken ook kan realiseren, en niet alleen bespreken. Alle respect dus voor mensen die vandaag toch nog in de frontlinie van de politiek actief zijn, toch nog hun verfrissende ideeën durven verwoorden, en meer doen dan enkel te trachten onschuldig te zijn als het misloopt en zo hun mandaat te behouden. Want we hebben mensen nodig die zorgen dat het goed loopt. Ook als het op risico van de eigen carrière is. Respect voor elk van hen. Ook, en zeker, als ze eens een foutje maken.

© Karel Van Butsel 2004 - 2014
karel.van.butsel@skynet.be

Website by COMITO Consulting bvba