Login
Facebook Twitter LinkedIn Share

Raak-gezegd-of-geschreven
   "Vaagheid is het masker van de leugen"

     

Samen Leven In Mechelen: dat wordt SLIM

Categorie: Blogs
Gepubliceerd: donderdag 09 augustus 2018
Facebook Twitter LinkedIn Share

Over prioriteiten (of net niet?).

Nu de gemeenteraadsverkiezingen dichter en dichter komen is het het moment om toch even stil te staan bij de prioriteiten voor onze geliefde stad. En ja, Mechelen is mooi geworden. Toen ik in 2000 namens CVP samen met Luc Van den Brande de onderhandelingen over het nieuwe Mechelen voerde met Bart Somers, Koen Anciaux en Jowan Lamon, hadden we al sterk het gevoel dat we een ander Mechelen aan het uittekenen waren. Het is er de daaropvolgende jaren ook echt uit gekomen, met dank aan al wie daar zijn bijdrage toe heeft geleverd. Even is het tempo rond 2010 wat geslabakt, maar intussen is de trein weer helemaal op de rails. Met als enige negatieve punt dat we echt wel balanceren op de grenzen van het toelaatbare wat het schuldniveau betreft. Dat laatste is dus zeker een aandachtspunt voor elke kiezer die enkel beloftes en geen besparingen in de verkiezingsprogramma's aantreft. maar globaal gezien is het goed geweest. Volstaat het dan om op dezelfde manier verder te doen met hetzelfde team?

"Op hetzelfde elan verder" is niet "meer van hetzelfde"

Mechelen heeft op vele domeinen een inhaalbeweging gemaakt, zoveel is zeker. Denk maar aan het woonbeleid, toerisme, infrastructuur, onderwijs, integratie of veiligheid. En dat is een grote verdienste van alle partijen die aan het beleid hebben deelgenomen, en zelfs van hen die vanuit de oppositie constructieve voorstellen hebben gedaan. Bedankt en proficiat aan al die mensen, politici die hun tijd oprecht in onze stad steken, vaak zonder daarvoor de waardering te krijgen die ze verdienen. Ik hoop dat ze hun werk kunnen en willen verder zetten, en dat nieuwe mensen de draad vol enthousiasme willen oppikken.

Betekent dit ook dat we nu enkel op de ingeslagen weg verder moeten? Zeer zeker niet. We leven in totaal andere tijden dan pakweg 20 jaar geleden, en zullen dus ook nieuwe oplossingen voor nieuwe uitdagingen moeten vinden, en we zullen op een flexibele manier de nieuwe opportuniteiten moeten grijpen. Wat goed is moet daarbij zeker in stand gehouden worden, maar enkel "meer van hetzelfde" kan zeker niet de bedoeling zijn.De nieuwe uitdagingen én opportuniteiten die op onze stad af komen, moeten op een eigentijdse manier aangepakt worden. 

Graag wil ik daar een drietal puntjes voor aanhalen die ik alvast in mijn persoonlijke afwegingen mee neem:

  • De "nieuwe mobiliteit": SLIM.

    Er is een tijd geweest dat de "strijd tegen de auto" het voornaamste kenmerk van alle mobiliteitsdeskundigen was. "Koning auto" is intussen verworden tot "boksbal auto". Het simpel vervangen van de almacht van de auto door de almacht van de fietser is echter geen oplossing, en lijkt eerder een slinger die te veel in de andere richting door slaat. Dit kan dus beter.
    De "nieuwe mobiliteit" moet daarom op een genuanceerde manier aangepakt worden, niet met de klassieke simplismes, en niet met eenzijdige maatregelen.
    Natuurlijk moet ook hier wat goed is gevrijwaard worden:  fietsers ruimte geven waar die ontbreekt, betere en begaanbare voetpaden, voorzien van voldoende parkings, en een efficiënt en milieuvriendelijk openbaar vervoer.
    De ruimte voor al deze vervoersmodi is bovengronds evenwel niet onbegrensd.

    Het moet dus "anders". En dat kan.
    Daarvoor moeten technologie en creativiteit ingezet worden. Al was het maar om zonder comfortverlies de bereikbaarheid van de stad te garanderen voor iedereen.En die mogelijkheden zijn er. Zij moeten ingebed worden in een allesomvattend mobiliteitsplan met behoud van comfort  en doorstroommogelijkheden voor gemotoriseerd vervoer (de Kon. Astridlaan is niet het voorbeeld dat je daarvoor wil geven) naast veilig en comfortabel fietsvervoer en respect voor de voetganger op mooie en vlakke voetpaden die ook voor ouderen, mensen met beperkingen en vrouwen met hoge hakken bruikbaar zijn. 

    Onmogelijk? Niets is onmogelijk. Alleen moet je creatief durven denken.
    Na de ondergrondse parkings, kunnen bv. ook wegen naar die parkings in de binnestad zo veel mogelijk ondergronds gemaakt worden, mét ondergrondse verbindingen tussen de parkings. Zo komt er bovengronds weer ruimte vrij voor afzonderlijke fietspaden en mooie brede en vlakke voetpaden. 

    Doorstroming dan?
    Waarom moet iedereen de eigen "Waze app" gebruiken? Via een soort "stads-Waze" (of een "stads-wave" als je wil) met een aparte geleiding van alle vervoersmodi die duidelijk geafficheerd wordt, kan de stad het voortouw nemen om files te verminderen en mensen vlot ter plaatse te brengen, welk vervoersmiddel ze ook gebruiken.
    Geef ons dan nog degelijk elektrisch openbaar vervoer bovengronds, zodat de lawaai- en geurhinder beperkt wordt, en er is al héél veel dat vlotter én milieuvriendelijker zal lopen, zonder verlies aan comfort.

    Het zijn maar enkele voorbeelden voor een nieuwe mobiliteitsaanpak. Nieuwe technologie laat ontzettend veel toe, ook andere toepassingen. Laat ze ons gebruiken, en laat Mechelen ook daarin een voortrekkersrol spelen als SLIMme stad. Wie daar aan werkt, heeft bij mij een streepje voor.

 

  • Tijd en Prioriteit voor wijken en dorpen: SLIM.

    Ook de wijken en dorpen verdienen m.i. wat meer aandacht.
    Festiviteiten organiseren "dicht bij huis" is zowel qua veiligheid als qua mobiliteit en overlast allicht een goeie optie, de wijken en dorpen zitten er bij wijze van spreken op te wachten. Natuurlijk moeten pakweg Maanrock en Parkpop centraal blijven. Tegelijk kan meer prioriteit gaan naar het opwaarderen van de plaatselijke centra, en kunnen ook daar activiteiten ingericht worden.

    Wat in Mechelen gelukt is, verbinden door infrastructuur ter beschikking te stellen, kan ook in de wijken en dorpen
    . Daar moet de échte inhaalbeweging nog gebeuren. Er zijn goeie eerste aanzetten geweest, bijvoorbeeld in Hombeek, Leest en Muizen (oude gemeentehuizen, jeugdlokalen,...), maar vergeleken met het centrum kan het beter.

    Ook naar netheid, bv. groot huisvuil ophaling, behoud van de netheid via SLIMme vuilbakken (die verwittigen als ze vol zitten), etc kan er nog een inhaaloperatie gebeuren in wijken en dorpen.

    Kortom: tijd en prioriteit voor wijken en dorpen: ook dat is SLIM.

  • Hoe leven we samen? SLIM?

    Het onzichtbare luik van het "samen-leven-in-Mechelen". Op zich ook SLIM.

    Qua integratie tussen autochtonen en allochtonen is in Mechelen al een mooi parcours afgelegd, met dank aan een aantal middenveldsorganisatie en personen die hun nek hiervoor hebben uitgestoken. Ik denk bv. aan Youssef El Yagoubi, of Jan Hertogen.

    Integratie-initiatieven faciliteren blijft, ook voor andere doelgroepen, een belangrijke opdracht voor de stad.
    Ook "onzichtbare" infrastructuur én armoede spelen daarbij een rol, soms waar je het niet verwacht. Neem nu de riolering. Een belangrijke en steeds belangrijkere infrastructuur voor een stad. Niet iedereen zal zomaar de geldelijke middelen hebben om zich aan te passen aan de nieuwe noden. Toch zal daar behoefte aan zijn de komende jaren. Zijn we daarop voorbereid als stad?

    En wat met de armoede-organisaties? Krijgen zij de steun die ze verdienen? Kunnen armen ook terecht in verenigingen? Faciliteert de stad voldoende de initiatieven die mensen dichter bij elkaar brengen, ook als het niet over allochtonen en autochtonen gaat, maar eerder over armen of zieken of eenzamen?

    En wat met de vele bejaarden in onze stad die nog niet naar een rusthuis willen, maar toch vele noden hebben? Hoe kan de technologie ingezet worden om deze mensen te helpen? Ook dat kan SLIM.

    Uiteraard moet wat goed is rond het samen leven behouden blijven. En tegelijk kan er meer. Als de integratie van autochtoon en allochtoon in Mechelen als succesvol wordt beschouwd, moet dit "model" ook extrapoleerbaar zijn naar andere noden voor integratie. Met een sausje creativiteit en de nodige technologie er bovenop kan ook in dit domein héél veel. Doen zou ik zeggen.

 

Het is niet mijn bedoeling om hier een volledig programma voor Mechelen neer te pennen. Dan had ik in de politiek moeten blijven. Het is ook een louter persoonlijke invulling van prioriteiten, niet (noodzakelijk) de prioriteiten van deze of gene partij. En om duidelijk te zijn: ik heb hier inderdaad geen besparingsvoorstellen gedaan. Maar er zijn er legio mogelijk. Zo heb ik persoonlijk bij een buurtfeest niet de nood om mijn eten te goedkoop te krijgen dankzij de subsidie van de stad. En velen bevinden zich in mijn positie.
Met andere woorden: wie écht wil, kan wel die besparingen vinden. Het is aan de kandidaten en partijen om ze uit te filteren. Doen zou ik zeggen. Ook dat is SLIM.

Wat héél zeker is, is dat ook voor een stedelijk beleid duidelijke prioriteiten gesteld moeten worden. Ik gaf er drie persoonlijke. Ieder heeft de zijne. Prioriteiten zouden ons kiesgedrag moeten bepalen. Ze stralen immers een toekomstvisie op Mechelen uit, en daar gaan de verkiezingen uiteindelijk over. Niet over "den tofste peer". Wel over diegenen die met Mechelen vooruit willen op de manier dat je het zelf wil.

En wat ook duidelijk is, is dat de opportuniteiten en uitdagingen van vandaag niet dezelfde zijn als deze van 20 jaar geleden. En vooral dat de middelen om deze opportuniteiten te grijpen en deze uitdagingen aan te gaan technologisch en organisatorisch zelfs niet meer lijken op de middelen van 20 jaar geleden.

Tijd dus om SLIM om te gaan met al deze nieuwe mogelijkheden,  en ze in te zetten om Mechelen op zijn elan verder te laten groeien, niet met "meer van hetzelfde", maar wel met dezelfde verbetenheid om onze stad op een vernieuwende en eigentijdse manier aangenamer te maken voor al zijn inwoners, bezoekers en professionelen. Over het ganse grondgebied.

 

2018: het jaar van de nuance?

Categorie: Blogs
Gepubliceerd: woensdag 03 januari 2018
Facebook Twitter LinkedIn Share

Lees meer: 2018:...

 

2017.


In het begin was er Trump. En eigenlijk alleen maar Trump. Fake news was Trump. Arrogantie was Trump. Domheid was Trump. Machtswellust was Trump. Neerkijken op vrouwen was Trump. En voor de voorstanders: duidelijkheid was Trump. Soms de ene dag wit en de andere dag zwart. Maar altijd zwart of wit. Duidelijk heet dat tegenwoordig. Dus ja, ook duidelijkheid was Trump.

Later op het jaar was er Francken. Een goede leerling van Trump. Met een beleid volledig conform de regeringsverklaring. Maar ook met woorden die "aan duidelijkheid" niet te wensen over lieten. Irritant voor de coalitiepartners. Plezant voor...

Lees meer: 2018:...

Van staten en partijen die verdwijnen

Categorie: Blogs
Gepubliceerd: zaterdag 30 september 2017
Facebook Twitter LinkedIn Share

De klassieke Europese staten zouden moeten leren uit het falen van de klassieke politieke partijen. Ze zouden moeten in zien dat wie louter aan "machtsbestendiging" doet, vroeg of laat een hoge prijs betaalt. Vandaag lijkt in Europa echter het tegendeel te gebeuren. Natiestaten beschermen zichzelf krampachtig (Brexit, Spanje, ...), net zoals klassieke partijen al jaren krampachtig vechten om hun laatste relevantie te behouden. Als dit niet snel verandert, gaan we onvermijdelijk naar een turbulente faze in de geschiedenis, waarbij we enkel kunnen hopen dat dit keer de maatschappelijke verbeteringen tot stand komen zonder massaal geweld. Want hoe meer de machthebbers...

Lees meer: Van...

Samen leven is een werkwoord

Categorie: Blogs
Gepubliceerd: woensdag 05 april 2017
Facebook Twitter LinkedIn Share

Stel je even voor: je bent aan het discussiëren met een drietal mensen, en er is er eentje die de hele tijd zwijgt. Beetje vervelend. Op de duur denk je: "man, wat scheelt er, doe toch mee aan het gesprek, ". En na een tijdje begin je je te irriteren.

Waar komt die irritatie vandaan? Uit een gebrek aan zelfkennis en uit een gebrek aan begrip voor de ander. Want wat is het probleem eigenlijk? De eerste mens is gewoon extrovert, denkt dus al pratend, en haalt zo zijn energie uit de reacties van de anderen. De andere mens is gewoon introvert, denkt...

Lees meer: Samen...

2017: America first en Europa kapot?

Categorie: Blogs
Gepubliceerd: zaterdag 21 januari 2017
Facebook Twitter LinkedIn Share

Lees meer: 2017:...Natuurlijk is Trump democratisch verkozen. En natuurlijk moeten we dat respecteren. Democratie houdt in dat je aanvaardt dat een andere mening af en toe wint.

Maar democratie behelst ook "freedom of speech". Trump en zijn type politici moeten dus ook aanvaarden dat zij worden tegengesproken, publiekelijk. En moeten ook respect hebben voor wie dat doet.

Welaan dan: ik vind het jammer dat mensen als Trump, die liegen, schofferen, beledigen, aanvallen, en isoleren, verkiezingen kunnen winnen.  Trump bewijst daarmee alvast één ding:  "civilization is a prerequisite for democracy, but democracy is obviously not a guarantee for civilization".

Maakt me dat een fan...

Lees meer: 2017:...

© Karel Van Butsel 2004 - 2014
karel.van.butsel@skynet.be

Website by COMITO Consulting bvba