Login
Facebook Twitter LinkedIn Share

Raak-gezegd-of-geschreven
   "Vaagheid is het masker van de leugen"

     

2018: het jaar van de nuance?

Categorie: Blogs
Gepubliceerd: woensdag 03 januari 2018
Facebook Twitter LinkedIn Share

Lees meer: 2018:...

 

2017.


In het begin was er Trump. En eigenlijk alleen maar Trump. Fake news was Trump. Arrogantie was Trump. Domheid was Trump. Machtswellust was Trump. Neerkijken op vrouwen was Trump. En voor de voorstanders: duidelijkheid was Trump. Soms de ene dag wit en de andere dag zwart. Maar altijd zwart of wit. Duidelijk heet dat tegenwoordig. Dus ja, ook duidelijkheid was Trump.

Later op het jaar was er Francken. Een goede leerling van Trump. Met een beleid volledig conform de regeringsverklaring. Maar ook met woorden die "aan duidelijkheid" niet te wensen over lieten. Irritant voor de coalitiepartners. Plezant voor de "eigen achterban". En voor de oppositie. Altijd recht voor de raap, als een nieuwe Jean-Marie Dedecker. En altijd provocerend, excuserend en opnieuw provocerend. Woorden altijd zwart of wit, zelfs al waren de handelingen vaak grijs. Duidelijk heet ook dat tegenwoordig.

En op het einde van het jaar was er dan ook nog #metoo. Wat was dat allemaal. Het begon met de vunzigheid van één of andere Amerikaanse regisseur, die er praktijken op nahield die in de richting van verkrachting gaan. Machtsmisbruik, degoutant, walgelijk. "Grab them by the pussy" als het ware. Duidelijk zwart. En natuurlijk kon ook Vlaanderen niet achter blijven. Toen was er de "affaire" Bart De Pauw. Minder erg dan de Amerikaan, maar volgens de betrokken vrouwen toch nogal intimiderend. Donkergrijs? En toen liep het mis. Plots gooiden de feministen zich op #metoo. Plots presenteerden een aantal carrièrevrouwen zich als heilige maagden, werd hun maagdelijkheid bedreigd en verhinderd door al die boosaardige mannen. Plots werd een fluitende bouwvakker bijna gelijkgesteld met een verkrachtende machtswellusteling, plots werd de "grab them by the pussy" van die andere vunzigaard niet meer onderscheiden van een misplaatst of slecht geformuleerd complimentje. Plots werd maw ook lichtgrijs helemaal zwart. Omdat tinten grijs niet meer mogen bestaan, "voor de duidelijkheid". 

Drie voorbeelden (en er zijn er nog vele andere) van wat me het voorbije jaar het meest is opgevallen : het totaal gebrek aan de mogelijkheid om nog nuance in het debat te krijgen.

Toegegeven, nuance is inderdaad moeilijk te verzoenen met sensatie, en sensatie verkoopt en bekt beter. Nuance laat zich inderdaad moeilijker vertalen in een tweetje of een krantenkop. Nuance kleeft mensen niet echt aan het scherm, meer nog, mensen moeten daar over nadenken langer dan de tijd om een sms te versturen. Nuance vergt zelfs enige intelligentie, zowel om ze te formuleren als om ze te verstaan. Hoevelen doen die moeite nog, hoevelen nemen beter gezegd de tijd nog om die moeite te doen, overtuigd als ze vooraf al zijn van het eigen zwart-of-witte gelijk? Wie zoekt in een discussie nog argumenten, om vervolgens tot een goede conclusie te komen? En wie blijft alleen maar argumenten zoeken om de vooraf getrokken eigen conclusie te staven? Dat laatste dan liefst geformuleerd met wat scheldwoorden er bij, die bij voorkeur de domheid van de gesprekspartner (of meestal de social media partner) moeten illustreren?

Nuance leidt nochtans bijna automatisch tot respect. En is dat nu niet net wat ook al die scheldende roepers opeisen: respect? Hoe komt het dan toch dat die nuances zo snel uit het debat verdwijnen, ook bij henzelf? Hoe komt het dat zo vaak enkel uitdagen, beledigen, respectloos verwoorden en schelden nog tot het repertoire behoren? "Duidelijk" is het meestal wel. Maar overtuigen doet het zelden. En gezellig is het evenmin. Mag het in discussies ook nog af en toe gezellig en zelfs leerrijk zijn? Mag het nog mogelijk zijn door een goed argument van mening te veranderen? En mag er dus die magische nuance zijn?

Zo'n plotse vlaag van nuance, ik zie het in de (social) media over Trump, Francken of Hilde Van Mieghem nog niet zo snel publiekelijk gebeuren. Nochtans zou het mooi zijn. Want natuurlijk zal Trump niet zo dom zijn als de "ene kant" wil laten geloven, en niet zo rechtlijnig als de andere kant beweert. Natuurlijk weet Francken perfect dat zijn beleid gewoon het regeringsbeleid is, maar evenzeer verwoordt hij wel (weze het provocerend) een aantal problemen waarmee hij bij de uitvoering van dat beleid geconfronteerd wordt. En natuurlijk zijn er naast de échte slachtoffers ook sletjes die (zoals Jean-Marie Dedecker het verwoordde) horizontaal hun vertikale carrière hebben gemaakt en nu op #metoo liggen te janken dat ze het zo niet gewild hebben.

En dus zou een iets genuanceerdere mening, iets minder veralgemening, de opinie van mensen sieren, ook en zeker over dergelijke gevoelige thema's. 

Maar zelfs dat is "not OK". Het aantal keer dat je voor "Tsjeef" wordt uitgescholden als je een genuanceerde mening hebt, is niet te tellen. Ik zal een voorbeeld geven van iets wat me nauw aan mijn Vlaamse hart ligt.

Ik vind dat een grondwet van een land moet voorzien dat volkeren in dat land zich in overleg onafhankelijk kunnen verklaren. Ik vind dat het totaal van de pot gerukt is dat Spanje mensen die gaan kiezen in elkaar timmert en een referendum onmogelijk maakt, verkozen vertegenwoordigers opsluit en het bestuur van een regio gewoon overneemt als het beleid van die regio hen niet zint. Als dit in Iran gebeurt, staan de USA op de bühne van de Verenigde Naties. Ik ben ook een absoluut voorstander van het recht van de Catalanen om zich uit te spreken over hun wens tot onafhankelijkheid. En in principe ben ik voor het toekennen van die onafhankelijkheid indien een meerderheid daar voor kiest.

Conclusie 1 van de social media: ge zijt voor Puidgemont, en dus nationalist.

Tegelijk stel ik in dit dossier wel vast dat (ondanks hun meerderheid in het parlement) geen meerderheid van de Catalanen gestemd heeft voor de onafhankelijkheidspartijen. Is er dan wel een meerderheid voor die onafhankelijkheid? Of komt dat enkel door de dreigende houding van Spanje? Tegelijk  blijf ik bij mijn principieel voorbehoud tov de simplismen en manipuleerbaarheid van referenda. Ondanks mijn emotionele sympathie voor de Catalanen, moet je bv. erkennen dat een referendum over "al dan niet in Spanje blijven" natuurlijk niet alleen de Catalanen aanbelangt, maar ook alle Spanjaarden. 

Conclusie 2 van de social media: ge zijt nen Tsjeef. Als ge al niet een verrader van de Catalaanse zaak zijt. En bij afleiding een verrader van de Vlaamse zaak in België. 

Een genuanceerde mening, zelfs over buitenlandse zaken, het is dus blijkbaar "not done".....

En toch, toch is het dat wat ik iedereen wens voor 2018: wat meer nuance. En daardoor wat meer respect voor de ander en zijn mening. Ik wens iedereen argumenten die vooraf gaan aan dezijn conclusie ipv enkel argumenten die gezocht worden om het eigen vastgeroeste gelijk te bewijzen. Lachend naar de toekomst ipv wenend over het verleden. En samen vooruit gaand, op het genuanceerde pad waar iedereen elkaar in een tint grijs kan vinden, ipv knokkend de stilstand van onze maatschappij of stad te organiseren.door over zwart of wit elkaar te lijf te gaan.

Bij nader (en genuanceerd) inzien... "Tsjeef" is dus geen scheldnaam.
Bij nader (en genuanceerd) inzien is "Tsjeef" gewoon een compliment.
Bedankt dus al wie me zo noemde het voorbije jaar, en sorry dat ik die nuance niet tijdig door had :-).

 

Van staten en partijen die verdwijnen

Categorie: Blogs
Gepubliceerd: zaterdag 30 september 2017
Facebook Twitter LinkedIn Share

De klassieke Europese staten zouden moeten leren uit het falen van de klassieke politieke partijen. Ze zouden moeten in zien dat wie louter aan "machtsbestendiging" doet, vroeg of laat een hoge prijs betaalt. Vandaag lijkt in Europa echter het tegendeel te gebeuren. Natiestaten beschermen zichzelf krampachtig (Brexit, Spanje, ...), net zoals klassieke partijen al jaren krampachtig vechten om hun laatste relevantie te behouden. Als dit niet snel verandert, gaan we onvermijdelijk naar een turbulente faze in de geschiedenis, waarbij we enkel kunnen hopen dat dit keer de maatschappelijke verbeteringen tot stand komen zonder massaal geweld. Want hoe meer de machthebbers...

Lees meer: Van...

Samen leven is een werkwoord

Categorie: Blogs
Gepubliceerd: woensdag 05 april 2017
Facebook Twitter LinkedIn Share

Stel je even voor: je bent aan het discussiëren met een drietal mensen, en er is er eentje die de hele tijd zwijgt. Beetje vervelend. Op de duur denk je: "man, wat scheelt er, doe toch mee aan het gesprek, ". En na een tijdje begin je je te irriteren.

Waar komt die irritatie vandaan? Uit een gebrek aan zelfkennis en uit een gebrek aan begrip voor de ander. Want wat is het probleem eigenlijk? De eerste mens is gewoon extrovert, denkt dus al pratend, en haalt zo zijn energie uit de reacties van de anderen. De andere mens is gewoon introvert, denkt...

Lees meer: Samen...

2017: America first en Europa kapot?

Categorie: Blogs
Gepubliceerd: zaterdag 21 januari 2017
Facebook Twitter LinkedIn Share

Lees meer: 2017:...Natuurlijk is Trump democratisch verkozen. En natuurlijk moeten we dat respecteren. Democratie houdt in dat je aanvaardt dat een andere mening af en toe wint.

Maar democratie behelst ook "freedom of speech". Trump en zijn type politici moeten dus ook aanvaarden dat zij worden tegengesproken, publiekelijk. En moeten ook respect hebben voor wie dat doet.

Welaan dan: ik vind het jammer dat mensen als Trump, die liegen, schofferen, beledigen, aanvallen, en isoleren, verkiezingen kunnen winnen.  Trump bewijst daarmee alvast één ding:  "civilization is a prerequisite for democracy, but democracy is obviously not a guarantee for civilization".

Maakt me dat een fan...

Lees meer: 2017:...

¬© Karel Van Butsel 2004 - 2014
karel.van.butsel@skynet.be

Website by COMITO Consulting bvba